Ondertussen in de tuin…

… Ja die warmte van de afgelopen weekend die heeft mijn kruiden en groenten goed gedaan.
Een korte impressie:

De kruidentuin! Elk jaar weer een beetje anders… dan weer eens in de grond, dan in potten op de grond en deze keer mooi op het tafeltje.

De komkommers… Ik geef toe de plant ziet er een beetje triest uit, maar hij geeft ongelooflijk lekkere mini-komkommers.

Van de deze… want ik zie u instaat om mij niet te geloven dat er ook effectief een grote oogst is.

Tomaatjes… echt belachelijk veel met dit goede weer.

Paprika’s. Ik geef toe niet de zo groot dat je ze kan opvullen met gehakt. Maar wel heerlijke salades kan je er mee maken. En ook geroosterd vond ik ze eerlijk.

Waar ik u nog niets van kan laten zien is van onze rucola, onze chilipepers en radijsjes. Deze zijn nog maar niet aan het ontkiemen.

Justm3 had het op haar blog over haar sollicitatieprocedure en de gesprekken die ze daarvoor moest doorlopen. Mensen die hier al een tijdje meelezen weten waarschijnlijk wel dat ik op de HR afdeling van een bedrijf met +/- 5500 werknemers departementsverantwoordelijke ben. Ik reageerde dus regelmatige op haar postjes vanuit mijn ervaring op de werkvloer en het leek mij eigenlijk wel eens leuk om een blogpostje te schrijven over de bizarre dingen die we soms meemaken op de werkvloer. Dus bij deze:

 BIZARRE SOLLICITATIEBRIEVEN

-Vermeld bij interesse’s: snelle vrouwen, snelle auto’s en pinten drinken.
-Vermeld bij waar mogen wij referenties vragen: Liefst nergens, mijn vorige bazen zijn allemaal leugenaars en zullen u vertellen dat ik niet te betrouwen ben. Ik ben echter ongelooflijk correct.
-Vermeld bij vorige jobs: Geen, ik werk eigenlijk niet zo graag.
-Ik wil erg graag op gesprek komen, maar liefst na 10 uur. U zal vast begrijpen dat ik tijdens deze periode van werkloosheid mijn tijd graag besteed aan bijslapen. Gelieve mij dus ook enkel te contacteren na 10 uur ’s ochtens.
-Emailadressen op sollicitatiebrieven in het genre van hetevent69, hotpussycat, voornietveelgoed, doppenistof en singleandlooking.
-Reden van sollicitatie: “Ik moest op deze functie solliciteren van mijn begeleider bij de VDAB. Ikzelf heb echter weinig interesse voor de geboden functie.”
-Ervaring of opleiding: Geen, maar ik wil graag ervaring op doen in de medische sector. Ik ben leergierig en ben snel met alles weg. Als kind oefende ik vaak op onze huisdieren en poppen.  à Sollicitatie voor verpleegkundige.
-“Ik wil een job bij u” Verder vermeld naam en telefoonnummer niets meer.
-Burgerlijke stand: Getrouwd met een heks, maar bezig met van haar te scheiden.
- Kinderen ten laste: 1 erg lastig kind, 1 braaf.
-Vermeld bij ouders op sollicitatiefiche: Moeder Mevrouw X  Vader: Meneer X, vermoedelijk, want wanneer is men daar echt zeker van?

 

BIZARRE SOLLICITATIEGESPREKKEN

-Kan u mij zeggen wat u bij uzelf zou omschrijven als negatief?
Zoals u kan zien ben ik aantrekkelijk en dat zorgde in het verleden voor behoorlijk wat jaloezie bij collega’s op de werkvloer.
Negatieve punten? Die heb ik niet.
Goh negatief… ik heb regelmatig zelfmoordneigingen. Op mijn vorig werk heb ik me eens uren opgesloten op het toilet. Security is mij toen moeten komen bevrijden.
Ik ben in behandeling voor kleptomanie. Zoals u ook kan zien op mijn CV ben ik bij mijn vorige vier werkgevers ontslagen wegens diefstal.
Ik ben nogal onzeker en ik heb het nogal moeilijk met mijn mening te geven. Ik ben ook nogal stil en durf niet goed uit mezelf met mensen te praten. Ik hou er ook niet van als er veel drukte rond mij is en als mensen te veel tegen mij praten. Ik wordt eigenlijk ook nogal gauw rood.
Ik ben niet zo goed in telefoongesprekken. (Voor de job van telefoniste)
-U bent een vrouw? (Kandidate wanneer ik haar begroet.) Niet dat ik u wil beledigen maar zou ik misschien niet met een man kunnen praten? Ik heb namelijk in het verleden gemerkt dat mannen mij beter liggen dan vrouwen. Vrouwen zijn snel door mij geintimideerd. (Kandidate droeg heel kort rokje en diepe uitsnijding in topje.)
-Ik zie dat u in het verleden reeds verschillende soortgelijke functies hebt uitgeoefend? Was dit met tijdelijke contracten, want ik zie dat u nergens langer dan zes maanden hebt gewerkt? Neen mevrouw, dit waren contracten van onbepaalde duur, maar ik ben het overal nogal snel beu.
-Waarom denkt u dat u geschikt bent voor deze functie? Ik weet eerlijk gezegd niet of ik wel zo geschikt ben voor deze functie.
-Voor ikzelf maar iets kan zeggen tijdens het gesprek. Hoeveel vakantiedagen heb ik hier per jaar? Ik heb er namelijk op mijn huidig werk 35 en dit gesprek heeft weinig zin als jullie er niet meer geven.
-Hebt u misschien nog vragen? (Ik op het einde van het gesprek) Ja zou u vanavond met mij uit eten willen?
-Ik zie dat u bij hobby’s zingen hebt genoteerd, zit u in een koor? Neen, ik zing voornamelijk voor mezelf en soms voor vrienden. Zal ik een stukje voor u zingen? *Begint erg luid en vals te zingen*
-Ik zie op uw CV dat u niet gewerkt hebt tussen 2003 en 2005? Niet gewerkt is veel gezegd. Kijk ik ben op vakantie verliefd geworden op een surfer die daar zo een lokaal strandbarretje had en ik ben daar gebleven. Ik heb twee jaar mee in de bar gewerkt en ik gaf soms ook surflessen aan kinderen. Maar dan heb ik die klootzak met onze serveerster betrapt in de keuken en ben ik teruggekeerd naar België. Echt een smeerlap!
-U begrijpt dat op de dienst waarvoor u solliciteert het erg moeilijk is om concrete werkuren overeen te komen? Er kunnen altijd urgenties optreden waardoor u misschien wat langer moet blijven? Een 9 to 5 mentaliteit is niet gepast op deze dienst? Dat begrijp ik, ik begin trouwens ook liever na 9 uur hoor, daar hoeft u zich totaal geen zorgen in te maken.

Ik strijk niet!

Vermits enkele mensen op een postje van mij compleet ongelovig reageerde… hierbij een antwoordje.

Neen ik strijk niets. Wel neen, dat is ook niet waar. Ik strijk de lopers op mijn tafel, maar verder is mijn strijkijzer nog geen enkele keer uit mijn kast gekomen in die vijf jaar dat ik alleen woon.

Ik heb al luid tegen M. zitten verkondigen dat ik geen centen meer steek in een nieuw strijkijzer als het onze kapot gaat.

Ik hoor u zeggen, dat kan toch niet… en u hemden dan?
Wel ik heb een echtgenoot die elke dag een hemd draagt voor zijn werk en neen ik strijk die niet.

Ik doe er twee dingen mee:

- Of ik hang ze te drogen in de een vochtige badkamer met damp en de kreuken verdwijnen als sneeuw voor de zon.
- Of ik gooi ze in mijn droogkast, neem het programma strijkdrogen en voila alles kan direct de kast in.

Het heeft mij bijna twee jaar gekost om mijn moeder te overtuigen dat ik nooit strijk. Ze dacht dat het gewoon een statement was en dat ik stiekem erop los streek.Niet dus… het bewijs ervan was toen ze bijna 4 maanden mijn strijkijzer leende en ik dus niet kon strijken.

Op al die tijd dat ik doe aan “niet strijken” heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd dat ik er verkreukeld uitzie of tegen M. for that matter. Mensen merken het niet aan ons en als ze dan horen dat ik niet strijk valt hun mond open. Altijd fijn, vooral omdat ze mij nooit geloven.

Ow en ik zal compleet eerlijk zijn…. mijn gordijnen, die wel gestreken zouden moeten worden als ik ze was, die breng ik naar de droogkuis.

Een weekje ziek

Ik ga week twee in van mijn ziekteverlof… Allee ja, ik ben een week ziek geweest en ik ben nogsteeds niet beter. (Soms denk ik zelfs slechter) Dus de dokter komt terug maandag.

Maar wat sms de hubby en ik dan over en weer?

“Beste M, tot u spreekt ziektekiempje. Het spijt mij dat ik u vrouw heb verandert in een slons die de hele dag in de zetel zit onder haar dekentje met vettig haar en honderden zakdoekjes.”

“Beste ziektekiempje, ik hoop dat je de tijd van je leven hebt gehad. Maar nu is toch tijd om op te rotten. Waarvoor dank.”

Ge zou hem toch gewoon opeten van prutserigheid die echtgenoot van mij.

 

En ja, prusterig vind ik een cool woord. Dank u Astrid!

Going bombay Part 1

Omdat er dames zijn in mijn blogvriendinnen groepje die graag Indisch willen koken en omdat ik diegene ben die minstens elke 14 dagen indisch op tafel zet… voor de dames alvast enkele succesrecepten. Weldra volgt part 2 ladies!

 

Molee, een typische viscurry. Maar zoals sommigen onder jullie wel weten heeft de echtgenoot een dodelijke visallergie en werd de vis dus vervangen door de traditionele kip. Maar als er bij jullie geen risico’s aan vis verbonden zijn zou ik niet twijfelen gewoon kiezen voor een visje in deze curry. Het recept raad tongfilets aan. Ik vond het alleszins met kip ook zeer geslaagd!

INGREDIËNTEN:

1 eetlepel olie
1 ui in dunne ringetjes gesneden
2 teentjes knoflook, geperst
2 kleine fijngehakte groene pepers
2 theelepels kurkuma
1 theelepel korianderpoeder
1 theelepel komijn
4 kruidnagels
6 kerrieblaadjes
400 gram uitgelekte blokjes tomaat
400 ml kokosmelk
Zout en peper
600 gram kipfilet in blokjes gesneden
1 eetlepel fijngehakte korianderblaadjes

Verhit de olie in een braadpan en bak de ui gedurende ongeveer 5 minuutjes glazig. Voeg nu de knoflook, de chilipepers end e kippenblokjes toe. Laat dit nog eens 5 minuutjes garen tot de ui zacht begint te worden. Voeg nu de kurkuma, de koriander, de komijn en de kruidnagel toe. Roerbak alles gedurende 2 minuten en schep voortdurend om. Roer nu de kerrieblaadjes, de tomatenblokjes (zorg ervoor dat deze goed uitgelekt zijn zodat er niet te veel vocht in de curry wordt opgenomen.); de kokosmelk en wat zout erdoor en breng dit tot het kookpunt.

Wanneer alles zachtjes begint te pruttelen laat je dit nog 10 minuten verder garen, zodat de saus dik wordt en de kip zeker gaar is.

Bestrooi vlak voor het serveren met de korianderblaadjes.

 

Ik ben dol op indische curries en ik kan me zelf nog herinneren hoe ik mijn allereerste curry maakte.
De echtgenoot kocht voor mij een prachtig kookboek van de Blue Elephant in Brussel, maar het boek overwelmde me een beetje. Alle recepten leken zo complex en moeilijk, dat ik er zelf niet aan durfde beginnen. Het boek verdween dan ook voor enkele maanden de boekenkast in.
Op vakantie leerde we echter een erg vriendelijk engels koppel kennen, waar we een tijdje mee optrokken. Ik vertelde hen hou ongelooflijk jaloers ik was op hun curries. In België zijn de indische restaurant niet echt dik bezaait en indische aan huis lever restaurants bestaan zelfs volgens mij helemaal niet. Terwijl Groot Brittanie bekend staat om zijn grote aanbod! Ze lachte en vertelde me dat een indische curry maken eigenlijk kinderspel was en niet eens zoveel tijd in beslag zou nemen. Prompt beloofde ze me enkele receptjes door te mailen wanneer ze terug thuis waren en ze hielden zich aan hun belofte!
Ik begon dan ook met het maken van indische curries op basis van hun recepten en won zo langzaam aan zelfzekerheid. Na enkele maanden durfde ik zelf enkele basisrecepten bereiden uit het Blue Elephant kookboek. Vanaf die dag serveer ik mijn echtgenoot regelmatig een dampend bord hete curry. En het engelse koppel had overschot van gelijk, een basiscurry is snel, makkelijk en overheerlijk! Ideaal om snel op tafel te toveren na een lange dag werken.
Vandaag maakte ik een boterkip curry of murgh makhani. Dit is een typisch indisch gerecht dat erg lijkt op tikka massala en er dus ook vaak mee verward wordt. Tikka massala is echter een engels gerecht dat op de indische keuken werd gebaseerd, terwijl Murgh makhani een authentiek indisch gerecht is.
Maar al dit terzijde, als u van de smaak van Tikka massala houdt, zal u zonder twijfel ook van deze boterkip houden.

INGREDIENTEN MURGH MAKHANI

 3 kippenborsten
2 grote uien in blokjes gesneden
een stukje gember (ongeveer 1,5 cm)
2 fijngesneden knoflookteentjes
1,5 eetlepels korianderzaadjes
0,5 theelepel chilipoeder  (of fijngemalen gedroogde chilipepers)
1 theelepel paprika poeder
2 theelepels garam masala
0,5 theelepel tandoori poeder
een snuifje nootmuskaat
1 theelepel venkelzaadjes (tot poeder vermalen)
0,5 theelepel kurkuma poeder
0,5 theelepel kardemom peultjes
2 eetlepels cashewnoten
4 eetlepels boter
vers gesneden koriander
60 gram tomatenpuree
150 ml vette room
plantaardige olie

INGREDIENTEN VOOR SPICY RIJST

 225 gram basmati rijst
3 eetlepels plantaardige olie
3 kardemom peulen
1 kaneelstokje
½ theelepel komijnzaadjes
½ theelepel mosterdzaadjes
½ theelepel roze peperbessen
½ theelepel kruidnagels
4 curry blaadjes
1 eetlepel zeezout
2 gedroogde chilipepers

Verwarm een eetlepel olie in een grote pan. (Ik gebruik hiervoor mijn wokpan.)
Bak hierin de uien tot ze een glazig worden. Voeg nu de fijngesneden gember en de knoflookteentjes toe en bak dit eventjes samen met de uien aan.
Giet dit nu in een blender.

Zet de pan terug op het vuur zonder extra olie toe te voegen.
Voeg de korianderzaadjes, de kardemom peulen en de cashewnoten toe en bak deze tot ze hun aroma beginnen af te geven.
Giet dit nu ook in de blender samen met het ui mengsel.
Voeg chilipoeder, paprikapoeder, tandoori poeder, komijnpoeder en tomatenpuree toe in de blender en mix dit tot een pasta.

Warm nu twee eetlepels olie en twee eetlepels boter op in de wok.
Wanneer de boter gesmolten is en de pan warm is, voeg je de kippenblokjes toe en bak je deze tot ze mooi rondom wit zijn geworden.
Voeg nu de pasta toe, meng alles goed en laat dit alles bakken tot er een dun olielaagje op de kip komt.
Voeg een klein beetje water toe en draai het vuur lager. Voeg nu langzaam de room toe, terwijl je constant roert. (Gebruik hiervoor dikke room.)
Laat dit nu inkoken tot de saus dikker wordt. Na ongeveer 5 à 10 minuten voeg je de garam massala, de nootmuskaat en de venkelzaadjes toe. Roer alles goed door en laat dit nog eens 5 minuten koken.
Voeg nu de laatste twee eetlepels boter toe, draai het vuur uit en laat de boter smelten. Wanneer de boter volledig gesmolten is, schep je alles goed om.

Serveer dit met de gekruide rijst en wat versgehakte koriander en een beetje yoghurt.

GEKRUIDE RIJST MAKEN

 Gekruide rijst maken is een van de makkelijkste dingen in de wereld. Eigenlijk maak je een soort van bouillon met je kruiden en kook je daarin de rijst gaar.

Was de rijst onder koud lopend water en zet de rijst eventjes opzij.
Warm een beetje olie op in een kookpot en voeg hier alle kruiden aan toe.
Laat dit ongeveer 1 tot 2 minuten zachtjes stoven alvorens 550 ml koud water en het zeezout toe te voegen.
Voeg nu de rijst toe en zet een deksel op de pit. Breng dit aan de kook en laat dit voor 10 tot 15 minuten koken.
Giet de rijst af en laat eventjes uitlekken. Neem de kruiden uit de rijst en serveer met de curry.

 

In de volgende post van going bombay: pompoencurry, uienbasjees en een traditionele lamscurry =D

Alice had nog eens een weekendje met M.

 

Van het enige weekend dat mijn ventje thuis was deze zomer moesten we het beste maken.
En vermits hij enkele weken geleden door zijn schoenen is gezakt en nu al een hele tijd rondliep op zijn laarzen of zijn sandalen vertrokken we vroeg richting stad.
Solden het is niet aan ons gegeven. We vinden allebei dat er voornamelijk heel veel oude rommel in de rekken wordt gehangen en dit werd deze soldenperiode nog maar eens bevestigt. Ten tweede vinden we er niks aan om tussen hysterische mannen en vrouwen te lopen die grabbelen alsof hun leven er vanaf hangt. We gingen dus recht op ons doel af en bezochten alleen maar schoenwinkels. In de eerste winkel werden we allebei verliefd op een paar schoenen voor hem, maar natuurlijk van de nieuwe collectie of wat had je gedacht? Vermits we toch liefst met korting kochten besloten we nog een beetje verder te gaan en nog enkele andere schoenwinkels te bezoeken. Terugkomen konden we nog altijd. Na de derde schoenwinkel en M. die al serieus begon te knorren vonden we uiteindelijk een paar dat we allebei leuk vonden van pantofola d’oro met 50 euro korting op. M. blij met zijn nieuwe schoenen. Ik blij met de grote korting. Iedereen blij dus.
Dan maar snel snel weggevlucht uit de drukke winkelstraat richting exotische markt om alle ingrediënten te kopen voor ons Griekse avondje thuis.
Daarna begonnen we toch wel erg dorstig te worden en zakten we af naar ons stamcafé. Tegen dat we daar aangekomen waren begonnen ook onze maagjes te knorren. Een kleine pasta voor mij en een chili con carne voor hem later was dat probleem opgelost. En zetten we terug koers naar huis waar onze fab doggy al enthousiast op ons zat te wachten.
Vermits onze poetsvrouw vind dat ze recht heeft op alle schoolvakanties bestond de rest van onze middag uit poetsen, opruimen en stoofvlees klaarmaken voor zondagmiddag. Daarna trok het ventje de keuken in om een heerlijke mezze-schotel te bereiden. En wat een schotel kreeg ik voorgeschoteld! (Tarama, Tzatziki, Melanzanasalat, feta, zwarte olijfjes, keftedes, tiropita, Spanakopitikia, calamares en lekker turks brood) Lekker met een glaasje koele rosé. We begonnen onmiddellijk weer te dromen over onze geplande vakantie in Griekenland over twee jaar. (Ja, soms moet je sparen he ) Met de last legion op tv kropen we lekker onder ons dekentje om van de rest van onze avond te genieten.

 

Zondagmorgen scheen de zon fel en wilden we graag naar buiten. In het middelheim park loopt de expo van Erwin Wurm en die wouden we graag zien. Dus fab doggy de auto in en richting park. De tentoonstelling viel jammer genoeg een klein beetje tegen, maar we vertoeven graag in het middelheim park dus echt erg vonden we dat niet. We namen ook een kijkje bij het tijdelijke kunstwerk bos in zicht en deden een grote wandeling door de anderen aansluitende parken. Daarna zakten we naar bij de zomerbar voor een rustpauze. Kriek van het vat, ik zou er bijna lyrisch over worden. Bijna even lyrisch als van de overheerlijke jamon iberico en olijfjes die we erbij bestelde.
Daarna terug richting thuis, waar fab doggy na zijn grote wandeling de rest van de middag in een diepe slaap zakte en M. onmiddelijk verse frietjes begon te snijden, zodat we tegen half twee konden smullen van stoofvlees met frietjes.
De rest van de middag besloten we het rustig aan te doen. Lekker warm badje met een goed boek, enkele opgenomen kookprogramma’tjes bekijken en daarna me aan de dvd-reeks van den bompa gezet. Het blijft voor mij echt jeugdsentiment en zelf nu bijna twintig jaar later moet ik er nog altijd hartelijk mee lachen, echt genieten vind ik dat!
Tegen half acht kregen we allebei toch terug een hongertje en bakte ik een hele stapel volkorenpannenkoeken, waar zowel wij als fab doggy van smulden.
Tegen half tien zochten we ons bedje op om het laatste stukje van de last legion te bekijken. (Heb ik trouwens al gezegd wat voor een ondermaatse film ik dat vond?)
En toen zat het weekend er weer op. Nu een hele week op mijn tanden bijten want het liefje staat met de late en dan zien we elkaar maar 10 minuutjes per dag. Missen dat ik hem ga doen!

The secret garden…

In een vorig blogpostje had ik u beloofd om iets meer te vertellen over mijn tuin. Diegene die nog niet zo lang mijn blog volgen die kennen de evolutie van de tuin misschien niet. Maar toen we nog maar pas het huurcontract voor wonderland hadden ondertekend en er dus nog niet waren komen wonen waren er problemen met de rioleringen in onze toekomstige tuin. Volgens de vorige eigenaar zag het eruit als oorlogsgebied. Het terras moest opgebroken worden en terug heraangelegd, maar goed nieuws de tuin had voor jaren mest gekregen. Toen we dan uiteindelijk in wonderland introkken bleek de tuin een overwoekerde wildernis te zijn met inderdaad een scheef heraangelegd terras. Werk dus… veel werk.
Het eerste jaar bestond er dus uit om de tuin terug “toonbaar” te maken. Wat inhield dat M. met zwaar gereedschap de klimop van de buren te lijf ging die helemaal in onze tuin groeide. Mama en ik ons verdiepte in vaste planten die weinig zon nodig hebben. En zo geschieden dat wonderland een eerste paar plantjes kreeg.
Jaar twee kwamen door plantjes bij en legde we de hof deftig aan. Er kwamen echte perken met betonnen paaltjes die M. mooi rechtzetten, terwijl ik koele biertjes bracht ter verfrissing van mijn hardwerkende echtgenoot. Het was trouwens ook het jaar dat ik een zielige lavendelstraat adopteerde die volgens iedereen ten doden opgeschreven was, maar die nu drie jaar later terug bloemetjes heeft!
Jaar drie kwam er overal boomschors te liggen en kwam er nog een extra bloemenperkje bij.
Jaar vier investeerde we in een tuinhuisje en kreeg alles mooie Provençaalse kleuren, waardoor we ons nu echt in Frankrijk wanen met ons glaasje pastis.

En dit jaar gingen we voor groenten, fruit en kruiden in onze tuin. Aan ons tuinhuisje hangt een grote aardbeienstruik, waar helrode aardbeitjes aan komen. Kleintjes, hele kleintjes zelf, dus maak u vooral geen voorstellingen van weelderige kom aardbeien. Maar lekker zijn ze wel. Achteraan in onze tuin groeien onze kleine kerstomaten weelderig. Hier mag je u gerust wel een weelderige oogst voorstellen. Zo een weelderige oogst dat ik me gisteren een tomatensalade mee kon nemen naar het werk. Heerlijk zoet zijn ze! Daarnaast staat onze zelfgeteelde knoflook, hoe dat project gaat aflopen… geen idee… we proberen er nu nog achter te komen hoe je ziet wanneer een knoflook rijp is voor de pluk. Een beetje verder vind je onze Spaanse pepertjes. Nog weinig beweging daar te zien. Een mooi groen plantje, maar nog geen Spaans pepertje te bespeuren. Daarnaast vind je onze winterharde laurierstruik, die gaat al enkele jaren mee en staat nogsteeds mooi.

Dan kom je bij ons kruidenrek waar je de volgende kruiden in ziet groeien. Koriander, munt, salie, tijm, dille, kervel, rozemarijn, zwarte basilicum, gewone basilicum, pistou basilicum, bonenkruid, rucola, oregano, bieslook, peterselie en dragon.

Aan ons muurtje hangt een lange plantenbak met sla. Wie had ooit gedacht dat je sla gewoon kon telen in een langwerpige plantenbak. En hij schiet mooi hoor. M. en ik vermoeden dat we binnen een twee weken kunnen beginnen oogsten.

In een grote terracotta pot vind je nu nog zand, maar daar zouden vanaf augustus onze courgettes moeten beginnen uitspruiten. Achter ons tuinhuisje hopen we dat vanaf september de pompoenen weelig zullen tieren en na een mislukte poging wagen we ons nogmaals aan de kweek van radijsjes.

Ow en voor ik ruzie krijg met M. vermeld ik ook even dat zijn olijfboompjes vrucht dragen. Na verschillende commentaren van familieleden die beweerde dat ze dood waren, dragen ze nu dus terug kleine olijfjes.

Alice deelt haar ribbetjes recept

Dit is geen receptenblog en dat zal het ook niet worden. Daarvoor heb ik mijn receptenblog namelijk. Maar toen ik dolenthousiast op facebook schreeuwde dat ik de beste ribbetjes ooit had klaargemaakt, reageerde LJ met de mededeling dat ze iemand kent die heel graag ribbetjes eet. En daarom dus speciaal voor LJ en ik vermoed haar Teamo…mijn recept voor de wereld beste ribbetjes!

Laat u vooral niet afschrikken door de vele ingrediënten. Maar wees gewaarschuwd, de ribbetjes zijn zoet, maar ook redelijk pittig.

INGREDIËNTEN

750 gram ribbetjes natuur
Olijfolie

Voor de droge rub:
1/2 eetlepel donkere bruine suiker
1/2 eetlepel zout
1/2 eetlepel chilipoeder
1/2 eetlepel gerookt paprikapoeder
1/2 eetlepel komijnpoeder
1 fijngesnipperde sjalot
2 teentjes knoflook

Voor de saus:
110 gram donkere bruine suiker
125 ml rijstazijn
1/2 theelepel kaneelpoeder
1/2 theelepel chilipoeder
1 eetlepel tomatenpuree
1 eetlepel mosterd
75 ml whiskey
1 fijngesnipperde sjalot
1 tomaat in kleine blokjes gesneden
1 laurierblad
1/2 theelepel komijnpoeder
1/2 theelepel gerookt paprikapoeder
1/2 spaans pepertje
De zest van een halve sinaasappel

Je begint met de droge rub. Een droge rub is een marinade zonder olie, water of enige andere vloeistof. Het is dus eigenlijk een droog poeder. Je mengt gewoon alle ingrediënten samen en masseert er de ribbetjes mee. Ja, dat klinkt raar! Ik weet het… ribbetjes masseren is ook raar. Maar je moet de droge rub echt in het vlees masseren. Leg ze daarna 3 uur in de koelkast om te marineren.

Verwarm de oven op 180 graden.

Verwarm ondertussen een grilpan tot ze gloeiend heet is. Sprenkel olijfolie over de gemarineerde ribbetjes en zorg ervoor dat de olie goed verdeelt is over het vlees. Leg de ribbetjes nu met de vleeskant naar boven in de grilpan. Laat de ribbetjes aan elke kant 3 minuten grillen. Het is de bedoeling dat het vlees een mooi korstje krijgt.

Meng nu alle ingredienten voor de saus in een steelpannetje en voeg nog een extra half theelepeltje zout toe. Breng de saus aan de kook. Draai daarna het vuur lager en laat de saus 15 minuten zachtjes pruttelen. Vergeet niet om regelmatig te roeren, zodat de suiker niet aanbrand.

Haal de ribbetjes uit de grilpan en leg ze in een grote braadslede. Overgiet ze met de warme saus en bedek met zilverpapier. Bedek de ribbetjes met zilverpapier en schuif ze in de warme oven. In totaal dienen ze een uurtje te bakken in de oven, maar vergeet niet elk kwartier de ribbetjes om te draaien en te overscheppen met de saus.

 

Alice ging naar een familiefeestje

Ik bedacht zonet dat ik jullie nog niets vertelt heb over het etentje van twee weken geleden met mijn schoonfamilie. Niet dat het etentje op zich zo geweldig spectaculair was. De bomma werd 75 (denk ik… kan je geloven dat ik zelf niet meer weet hoe oud ze werd. Het was in elk geval een getal dat je wil vieren. Laat het ons daar op houden.)
Het eten was slecht. Neen, ik kan het niet anders zeggen… het was niet middelmatig, het was niet redelijk, het was slecht. M en ik ergerde mijn schoonbroer trouwens door commentaar te geven op het eten. Ik kan er ook niks aan doen dat jaren intensief bezig zijn met eten ervoor gezorgd heeft dat ik kritisch ben en dat door met mij te trouwen en daardoor gedwongen te worden veel met eten bezig te zijn M. ook kritisch is geworden. En daarbij ter mijner verdediging: ik ben niet echt heel erg kritisch. Ik moet niet van mijn sokken geblazen worden door een espuma hier en een wolkje daar….Neen, een goede steak friet is voor mij ook dik oké. Maar als ik saignant vraag, dan mag het vlees vanbinnen niet doorbakken zijn! Steak mag niet verkleurt zijn omdat hij niet vers is, maar vier dagen oud. Je mag u lepel niet kunnen rechtzetten in de saus vanwege te veel bloem. En u kroketjes mogen niet smaken naar garnalen omdat het vet voor eender welke bereiding gebruikt worden.
Maar dat ging ik jullie dus eigenlijk niet vertellen. Ik ging jullie vertellen over mijn schoonmoeder en het feit dat ik nog geen vijf minuten in de zaal was of al te horen kreeg dat “S., een oude schoolvriendin van M. zwanger was nog geen jaar na haar huwelijk. Want zij waren getrouwd om aan kindjes te beginnen.” Ik knikte en zei dat het super moest zijn dat het zo vlot verlopen was. Teerbeminde M. deed ondertussen of hij zeer druk in gesprek was met zijn broer over frituur de gouden saté in Gent.
Nog geen kwartier later, ik had net mijn aperitief in mijn handen gekregen van de ober. (Wat trouwens opgediend werd in prachtige glazen. Zie je wel, ik kan wel positieve commentaar geven!) Of mijn schoonmoeder merkte op dat er behoorlijk wat kilo’tjes af waren. Ik stond nog de Heer te bedanken voor dit mirakel, want mijn schoonmoeder die opmerkt dat er kilo’s af zijn en dat je het goed ziet, kan echt wel tussen de verschijning van Maria in Lourdes en de splijting van de Rode Zee gaan staan hoor! Merkt ze op dat het ook wel nodig was, want zwaar zijn en zwanger geraken dat gaat niet goed samen. Op datzelfde moment besefte ik dat ik spijt had van mijn cola light. Ik had iets sterkers moeten bestellen als aperitief.
Ergens tussen de zoute soep (I am very sorry… de soep was zout. Als in: men nemen een wortel, een stuk selder en een liter water uit de dode zee en men maken daar soep van ) en de ijstaart zonder smaak. (Ze had de kleuren wit en bruin, dus ik gok op vanille en chocolade.) Vroeg ze of ze al vertelt had dat S. nog geen jaar na haar huwelijk zwanger was, want ze waren getrouwd om zwanger te worden.” Ik verslikte me bijna in de heerlijk zoete aardbei (Kijk again, positieve commentaar!) die de smaakloze ijstaart vergezelde. (Als ik dan toch slechte commentaar mag geven…. ik vind het totaal respectloos dat je zo een lekkere aardbei als side kick gebruikt van zo een slechte taart. Die aardbei verdiende het om de hoofdrol te spelen in een heerlijk dessert! I salute the strawberry with respect!)
Het moet ergens op dat moment geweest zijn dat ze opmerkte dat onze wagen wat klein was voor een kinderzitje dat ik er uitflapte: “Uwe zoon heeft het mij heel duidelijk gemaakt dat als ik kinderen wil het zonder hem zal zijn.” Ze keek toen een beetje zuur… maar dat kan ook van de niet rijpe kiwi geweest zijn die bovenop de ijstaart lag.
En om het allemaal af te maken kwamen we na het feestje mijn mama nog tegen die opmerkte dat drie van haar collega’s oma gingen worden. En ze waren allemaal zo oud als zij.

 *Zucht*

Alice viert kerst!

Kerst was weer heerlijk… en begon voor mij al op donderdag. Een korte week dus met maar drie werkdagen die voorbij vlogen. Het akelige gevoel dat ik het eigenlijk veel te druk had om vakantie te nemen schoof ik maar van me af en zwaaide woensdag om klokslag vier uur de deuren van mijn kantoortje vrolijk achter mij dicht. Donderdag had ik afgesproken om met mijn vader enkele winkels aan te doen om al onze benodigdheden voor het kerstdiner te gaan halen. Zo vroeg mogelijk…. dus stonden we 10 minuten voor opening al voor de winkel, waar het nog heerlijk rustig was. Onze volgende halte “Den delhaize” was echter al andere koek. Mensen aan de groenteafdeling keken met bloeddoorlopen ogen schichtig rond en zouden me levend gevilt hebben voor een bakje champignons. Rond elf uur waren we gelukkig gepakt en gezakt terug thuis en kon ik nog lekker met M. lunchen alvorens hij zich naar zijn werk begaf. Na het eten was het tijd om naar casa mama te vertrekken om daar mee te helpen met de voorbereidingen van het kerstfeest. Vooral de dessertjes waren mijn afdeling, samen met de aperitiefhapjes. Na al die keukenperikelen zakte we met ons drietjes gezellig in de zetel met een glaasje wijn en keken we naar een kerstfilm. Rond vijf uur vertrokken fab doggy en ik terug naar onze eigen casa om wat overgebleven chinees op te warmen en een paar uurtjes te wowen. Vastbesloten om op te blijven tot de echtgenoot van zijn werk thuiskwam, was ik opgelucht te zijn dat het al half twaalf was. Nu kon het niet lang meer duren en M. zou thuis zijn om een lang weekendje met mij door te brengen. Om twintig voor twaalf rinkelde mijn telefoon echter… M. om te zeggen dat hij nu pas op de luchthaven kon vertrekken. Het had meer dan een half uur geduurd om zijn auto sneeuwvrij te maken. Na heel wat waarschuwingen van mij om heel voorzichtig te zijn en vooral zich niet te haasten ging ik maar weer wat wowen om de tijd te verdrijven. Om kwart over één kwam M. eindelijk binnen en weigerde me ook maar iets te vertellen over de rit naar huis. Enkel “Het was hel! En als ik je meer vertel mag ik van jou nooit meer rijden in de winter.” Om half twee doken we in ons bedje… doodmoe…. Vrijdagmorgen sliepen we dan ook uit tot half negen. Het was fab doggy die ons wakker maakte, dolenthousiast om in de versgevallen sneeuw een wandelingetje te gaan maken. Hij had er alleen niet op gerekend dat hij nadien in zijn bench zou moeten omdat baasje en vrouwtje door mama nog op last minute cadeau missie gestuurd werden. Met de tram geraakte we redelijk vlot in de stad (wat van de bussen niet gezegd kon worden.) en gingen we onmiddelijk naar Fnac om de cd te gaan halen die mama nog onder de kerstboom wou leggen. Helemaal voorbereid op een ongekende drukte vielen we binnen een uiterst kalme Fnac met geen wachtrijen. De cd was snel gevonden, dus hup naar de volgende halte het glazen huis. M. had Music for life al heel de week op radio en tv gevolgd en wou toch echt wel graag een kijkje gaan nemen aan het huis. En voor de liefde doe je al eens iets he…Mij zei het allemaal niet zoveel. Ten eerste ben ik geen studio brussel luisteraar. Ten tweede was ik ook al niet echt fan van het goede doel. (Wat niet wil zeggen dat ik geen fan ben van goede doelen he! Deze kerstperiode doneerde ik aan Moeders voor Moeders en aan het WWF.) En ten derde vond ik het maar een beetje lullig… zo als een bende aapjes naar de andere aapjes achter glas staan staren. Gelukkig was er geen kat aan het huis en konden we echt tot helemaal vooraan lopen. Nog meer gelukkig zei M. na vijf minuten dat hij er geen bal aanvond en of ik misschien iets wilde gaan drinken. Een warme chocolademelk met veel slagroom laten stonden we weer op straat en besloten we belegde broodjes te gaan halen voor ons middageten en koers naar huis te zetten. Alwaar we de rest van de middag doorbrachten met shrek 4 kijken. Een beetje een tegenvaller voor grote shrekfans als wij… het moet gezegd de rek is er een beetje uit. Tegen half zes was het tijd om koers naar mama en papa te zetten voor het kerstfeest. Gelukkig wonen mijn ouders aan de andere kant van de straat… want we moesten toch wel drie keer oversteken om al onze cadeautjes in grote vouwbakken aan de overkant te krijgen. Het eten was heerlijk….. om jullie een ideetje te geven: Aperitiefhapjes: Scampi in een curryroomsausje, bloemkool pana cotta en gemarineerde kipsatetjes met verse pindasaus. Voorgerecht: Een salade met gesiers van eend met een noten-mosterddressing en reepjes magret Soep: Kippensoep Hoofdgerecht: Lamsfilet met honing tijmsaus met verse kroketjes, geglaceerde worteltjes, bloemkool, boontjes en gekarameliseerd witloof Dessert: Chocolademousse met advocaat, Pana cotta en rijstpap De cadeautjes waren ook schitterend! Ik kreeg een hele reeks kookboeken, kan me de komende weken verdiepen in de boekenreeks van true blood, kreeg heel wat keukenspulletjes, olies, dressings, kruidenmixen, een abonnement op libelle lekker, tupperware potten, etc… We gingen met evenveel bakken vol cadeautjes terug naar huis als we gekomen waren. De avond was supergezellig, veel gelachen, warm samenzijn en echt genoten van de familie. Het was weer heel duidelijk waarom ik zoveel van kerst houdt. De volgende morgen sliepen we uit tot half tien wat voor ons echt heel erg lang was. Zelf fab doggy bleef lekker soezen in bed tussen ons in. Daarna begonnen we te koken voor ons etentje vanavond met schoonmama en schoonpapa. Om twee uur waren we klaar met koken, was de tafel gedekt en stond alles klaar voor hun aankomst. Tijd om de pootjes van de hond te strekken en een frisse neus te halen alvorens ons in het volgende feestje te storten. We genoten allebei met volle teugen van fab doggy die door de sneeuw rolde, kroop en rende. Daarna met ons drietjes de zetel in om een filmpje mee te pikken. Tegen zes uur ging de bel en meldde mijn schoonouders en schoonbroertje zich aan. De sfeer is helemaal anders als in mijn familie, maar het viel erg goed mee. Het zal voor mij vermoed ik altijd een beetje wennen blijven en heel hartelijk zal ik ze wel nooit vinden. Maar dat komt omdat ik uit een kleine familie kom waar heel warm met elkaar wordt omgesprongen. Ook heel open en liefdevol. Bij de schoonouders is het allemaal een beetje gereserveerder, terughoudender, koeler. Maar als je ziet hoe we de afgelopen jaren geevolueerd zijn dan kan ik niet echt klagen denk ik dan. Dus al bij al viel de avond heel goed mee. Op het menu stond deze keer: Aperitiefhapjes: Geitenkaaskroketje met zongedroogde tomaatjes, zalmmousse en magret de canard. Soep: Champignonroomsoep Hoofdgerecht: Varkenshaasje met grand veneursaus, boontjes in een spekjasje, een appeltje met veenbesjes en gratin aardappeltjes Dessert: Pavlova met mascarponemousse opgewerkt met creme de cassis, vanilleijs met geflambeerde bosvruchtjes en een mousse van bosvruchten. (Er was een thema ) Rond kwart na negen ging ons bezoek door en doken we samen met een digestiefje de zetel in om nog gezellig van elkaar te genieten. Een beetje laten trokken we met onze boeken naar bed om nog eventjes te lezen. Zondag besloten we na al het gekook en gefeest van de afgelopen dagen dat we heerlijk niks gingen doen. Eventjes langst bomma en bompa om hun kerstcadeautje te installeren op hun computer. Terug thuis maakte we samen tomatenroomsoep en videe… twee klassiekers die al jaren bij ons op tweede kerstdag gegeten worden. De hele namiddag brachten we samen in de zetel door met wow. ‘S avonds kwamen we onze zetel ook niet meer uit, maar kraakte we een flesje wijn en maakte we daarbij een hele hoop hapjes. We keken naar de sorcerer’s apprentice met Nicolas Cage en ik moet zeggen dat ik het een hele fijne film vond. Ik heb er echt van genoten. Daarna was het tijd voor de Pappenheimers en chocoladefondue. Van het ventje had ik voor kerst een klein chocoladefonduestelletje gekregen en die moest natuurlijk uitgetest worden! Samen met een lekkere cappuccino uit het Dolce Gusto toestel dat het ventje van mij had gekregen. En gesmaakt dat het heeft! Vermits het voor ons beiden weer werkendag was maandag belande we vroeg in ons bedje.