Veggie

Regelmatig mag ik van The Insiders een meedoen aan een test.
Deze keer werd ik geselecteerd voor het testen van Garden Gourmet.
Een hele uitdaging want zoals sommigen onder jullie wel weten ben ik gehuwd met een echte carnivoor, die ook nog eens allergisch is aan vis. Ikzelf lust zonder twijfel ook graag een stukje lekker vlees en ja, er staat dus bijna elke dag vlees op het menu bij ons thuis.
Hoewel jullie via mijn weekmenu kunnen volgen dat ik al een tijdje een veggie dag per week probeer in te voeren. Soms met succes en soms net iets minder.
Na mijn vakantie lag mijn pakketje van Garden Gourmet dus op de tafel op mij te wachten en het kon al op bijster weinig enthousiasme van de echtgenoot rekenen. Maar hij zal proefkonijn zijn en blijven! Nah!

Hier op mijn blogje ga ik jullie op de hoogte houden van mijn algemene bevindingen. Maar zoals jullie weten ben ik een echte hobbykok en wil ik natuurlijk met deze veggie producten aan de slag. Voor mij geen saai gebakken burgertje, maar echte gerechtjes! De receptjes post ik zoals gewoonlijk op mijn kookblog!

Beveiligd: en dan…

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Blog-grenzen

Het is hier al een hele tijd stil, nu ja, buiten mijn wekelijkse update en de weekmenu dan.
Maar echt betekenisvolle postjes verschijnen er niet.
Wil dat zeggen dat ik niks te zeggen heb?
Nope, ik heb zelf heel veel te zeggen. En had zelf een hele lange emotionele blogpost geschreven… en dan terug gedelete.
Omdat ik besef dat dit dan wel mijn blog is en ik wel wil bloggen over mijn leven. Maar in dat leven van mij lopen mensen rond die niet weten dat ik blog en niet willen dat hun leven helemaal uitgesmeerd wordt over het internet.
Ik had het even met een paswoord gepost, maar heb het er toch maar terug afgehaald.
Wat jullie moeten weten is dat ik op het moment bijna ziek ben van de zorgen om een heel dierbaar iemand. Dat ik kaarsjes brand en gebedjes zeg. En dat ik eigenlijk tegen jullie mijn hart wou uitstorten, maar dat ik het dus niet doe omdat ik het zelf van weinig respect vind betonen om iemand anders zijn verhaal hier te posten.
Dus lieve lezers, kom ik gewoon bij jullie langst en meng me daar wat in de gesprekken!

Hebben jullie dat ook dat sommige liedjes voor jou speciaal geschreven zijn. Deze doet dat voor mij…. ook al zijn het voor mij dan nu bijna 10 odd years…

Beveiligd: Tram 30 Part 1

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Eviva Espana

 

Vakantie week één

1. Schoon he zo een zicht… ongelooflijk dat drie meter verder ooit “the longest day” plaatsvond.

2 & 3. Resten van de befaamde landing van Normandie… ontbreekt op de foto… de hubby die de tijd van zijn leven had met al die oorlogsdingen.

4. Het bubbelbad…. ik heb echt elke dag (soms meerdere keren) genoten van mijn bubbelbad!

5. Het derde grootste boekendorp ter wereld, met leuke namen voor hun winkeltjes.

6. Saint Malo of de beruchte piratenstad. Tweede bezoekje in twee jaar…. ik ben er een beetje verliefd op!

7. Krabben…… need I say more?

8. Oesters… wat ontbreekt op de foto? De hubby die er dozijnen heeft opgesmikkeld.

9. Jake the snake op bezoek op ons terras.

10. Kastelen die mij ernaar doen verlangen om een prinsesje te zijn.

11. Het meer van de fee’tjes in de vallei waar Morghaine La Fay trouwloze minnaars opsloot, tot Lancelot de toverspreuk doorbrak.

12. Een stukje van de klim voor foto 13

13. Een adembenemend uitzicht…. wat voorafgegaan werd door een adembenemende klim.

14. Steencirkels die in the middle of nowhere liggen, maar die ik graag wou zien.

15. Dit zie je dus vanuit de autoraam.

16. Giga mushrooms

17. Dit is het zicht van op de parking

18. Schone dorpjes waarin je wil verdwalen.

19. De befaamde pont Normandie, waar ik dus schrik op had.

 

 

Nog vier…

Nog vier dagen te gaan…
… en dan klim ik met mijn hubby en onze fab doggy de auto in.
Nog vier dagen te gaan…
… en dan mogen we eindelijk 14 dagen van elkaar gaan genieten, van zonsopgang tot zonsondergang.
Nog vier dagen te gaan…
… voor ik eindelijk weg kan van al dat negativisme dat iedereen tegenwoordig met zich meedraagt.
Nog vier dagen te gaan…
… voor ik terug helemaal op adem kan komen.
Nog vier dagen te gaan…
… en dan placeer ik mij tussen de koeien met een glas lekkere wijn en een goed stuk brie.
Nog vier dagen te gaan…
… en dan ga ik me elke dag installeren in het bubbelbad met zicht op de velden.
Nog vier dagen te gaan…
… en dan ga ik me te goed doen aan oesters en sint jacobsvruchten aan de lopende band.
Nog vier dagen te gaan…
… en ik ga mijn echtgenoot zijn gezicht elke morgen zien als ik mijn ogen opendoen.
Nog vier dagen te gaan…
… en we vertrekken op vakantie!

 

PS: Voor diegene die het paswoord willen voor het postje hieronder een adres: aliceenwonderland@skynet.be

vloekt

Af en toe denk ik toch dat het universum plant om alles samen te laten lopen.
Volgens mij heeft het universum een secret agenda om M. en mij te pluimen en te veroordelen voor het eten van boterhammen met choco voor morgend, middag en avondeten. That is.. als we nog kunnen eten.

Het begon met electrabel… die ons een zeer fijne afrekening stuurde, waarin ze vriendelijk meldde dat ze eventjes vergeten waren een tussentijdse afrekening te maken vorig jaar en dat ze dat dan nu maar meteen gingen rechtzetten. Of we zo vriendelijk wouden zijn om binnen de veertien dagen 1.200 euro op hun rekening te storten.
Tja, wat doe je dan? Ge vloekt, ge krijgt het efkes warm en koud, ge vloekt nog een beetje meer en dan betaal je he.

Nog geen drie dagen later zit de belasting voor uwen auto en uw dorp in u bus. of ge eventjes zo vriendelijk zou willen zijn om 350 euro te storten. Tja, wat doe je dan? Ge vloekt, ge zegt dat ge niet snapt hoe dat het kan dat ge zoveel gemeentebelasting moet betalen in u **** dorp, waar ge nooit propere bloemenperkjes hebt. Ge bedenkt dat ge die wel hebt… aan den andere kant van den boomsesteenweg, aan de juiste kant van het dorp! Maar als puntje bij paaltje komt dan betaald ge he.

Nog geen week later begeeft de teerbeminde echtgenoot zijn gsm het. En de echtgenoot heeft zijn zinnen gezet op een gsm van 200 euro. Wat doet ge dan? Ge vloekt efkes. Ge zucht. Ge bedenkt dat de echtgenoot eigenlijk nooit iets voor zichzelf vraagt en alles in het teken van u staat. Ge bedenkt dat den echtgenoot die gsm echt nodig heeft en eigenlijk ook wel verdient. Dus ge koopt hem ne nieuwe gsm en ge zegt erbij dat het voor uwen huwelijksverjaardag is.

En vandaag… vandaag begaf het wasmachine het. Wat doet ge dan? Ge vloekt, ge jammert. Ge bewondert uwe vent omdat die voor de derde dag op een rij de zondvloed uit het wasmachine aanpakt met een vod en een emmer. Ge vloekt nog een beetje meer. Ge zwaait met uw vuist naar het universum. Ge surft eens wat rond en bedenkt dat 390 euro veel geld is voor het kleinste wasmachine.  Ge vloekt nog wat meer… maar waarschijnlijk moet ge u er bij neerleggen.

Damm you universum! Damm you!!!

Alice was er eventjes niet

Ik ben een tijdje weggeweest. Door allerlei redenen. Voornamelijk omdat ik 14 dagen ziekjes thuis heb gezeten met een serieuze infectie op mijn luchtwegen. Mijn leven bestond voornamelijk uit op de zetel liggen omsingeld met pufjes en hoestsiroop. En eerlijk… het was eigenlijk best fijn. Afgezien van dat ziektegevoel was ik blij even uit de circulatie van mijn werk te zijn. De dagen voor mijn ziekte waren vreselijk, dus lag ik maar wat graag 4 uur per dag te slapen op de sofa. Verder heb ik me vooral bezig gehouden met True blood kijken (waar ik nu helemaal aan verslaaft ben), roddelboekjes lezen, spelen met fab doggy en eens ik me een beetje beter voelde onze reis naar de westkust van de USA te organiseren. Die is pas in 2012, maar onder het moto je kan niet vroeg genoeg beginnen. Ik had trouwens verder de perfecte echtgenoot die me in de watjes legde en sprong bij de minste kik van mij. Zaterdag bleef de lieve schat zo maar eventjes 34 uur op om met mijn na zijn nachtshift naar de film te kunnen. Gewonnen tickets voor Zot van A. Gelukkig gewonnen… want als ik daar mijn geld had aan moeten uitgeven dan was het een gigantische teleurstelling geweest. Veel werk kunnen ze er niet aan gehad hebben, het script is bijna woord voor woord overgenomen van de orginele film. Alleen is de orginele film met betere acteurs. Zondag zetten we dan koers naar zijn oude woonplaats om een bezoekje te brengen aan zijn oma en zijn ouders. Een meevaller, wat toch altijd een beetje af te wachtten valt. Vandaag men eerste dagje terug aan het werk. Dus binnenkort ben ik terug om te schrijven en te bloggen.