Archief | juli 2009

Alice en de levenslijst!

1. Olifanten zien in het echt en niet in de zee!
2. Op een kameel rijden in de woestijn. à Been there, done that. En geloof me, in 56 graden door de woestijn is niet fijn!
3. M. kussen bij de piramides (liefst van al bij zonsondergang)
4. Mojito drinken op Cuba.
5. Rauwe oesters proberen.
6. Road 66 afcruisen.
7. Applepie eten in een echte amerikaanse diner.. (Oke, I would settle for any other pie. Blueberry pie, chocolat pie, etc)
8. De kerstman een bezoekje brengen op de poolcirkel.
9. Leren duiken, het liefst van al in de rode zee.
10. Zelf alcohol stoken. (Mijn oma deed het. Zij maakte goldwasser, etc allemaal zelf!)
11. Een boek schrijven en uitgeven.
12. Op wandelvakantie gaan door de schotse Highlands.
13. Alle 7 continenten bezoeken. à Europa = check Azië = check Afrika = check Noord Amerika = Check.
14. Gekke bek trekken voor de Tah Mahal en hier een foto van nemen.
15. Mama worden.
16. Wilde champignons plukken en deze verwerken in een stoofpot.
17. Salsa leren dansen met M. (En dat is de moeilijkheidsgraad, met M. Zonder M. would be a piece of cake!)
18. Naar beneden vallen in de Tower of terror.
19. English afternoon tea meemaken.
20. Benjijumpen
21. Jetskieen
22. Zwemmen met dolfijnen.
23. Shoppen in New York City
24. Deelnemen aan de tomatengevechten in Spanje. (Tomaten, niet stieren!!!) 25. Zelf een kamer schilderen
26. Zelf Limonade maken die ook drinkbaar is.
27. Een huisje hebben in zuid frankrijk.
28. Een huisje hebben met een groot houten terras aan. (Think old fashioned New Orleans)
29. Met M. een whiskeybedrijf bezoeken.
30. In het buitenland wonen (Hoeft niet permanent, hoor.)
31. Skinny Dipping
32. Naar een naturiste camping gaan.
33. Vrijen op het strand.
34. Lid worden van de miles high club.
35. Een brief in een fles verzenden. (Message in a bottle….)
36. Trouwen met de man van mijn dromen. à Done that!
37. Zetelen in een jury, liefst voor een serieuse misdaad en niet voor een of andere kruimeldief.
38. In een paardenkoets door het centrum van Wenen rijden in het hartje van de winter.
39. Opslag vragen. à Gevraagd maar nog steeds geen antwoord gekregen.
40. Eigenaar zijn van een Alfa Romeo.
41. Onder de sterren slapen.
42. Raften, eenders waar… als het maar raften is.
43. Israel bezoeken.
44. Een vulkaan beklimmen.
45. Zo dronken zijn dat je echt niets meer weet van de vorige avond.
46. Carriereswitch maken.
47. De man van mijn leven kussen onder de eiffeltoren.
48. Kerst vieren in New York.
49. Paardrijden op het strand.
50. Gelukkig zijn en blijven…

Advertenties

Alice telt al af…

Jullie kijken naar buiten en hopen op zon en warmte. Jullie eten ijsjes bij de vleet, doen terrasjes in het zonnetje, gaan salsa dansen op de dokken, picknicken in het park, stoeien aan het water, luieren in de tuin. Wij ook, begrijp ons niet verkeerd. Maar gisteren zei M. wat ik al eventjes stilletjes aan het denken was. “Ik hoop dat het snel herfst wordt.” ………………………… ………………………… …………………………. Oke, ik ben niet vermoord door joelende massa’s zomerfans die ons met brandende toortsen achtervolgen over stranden en zonovergoten pleinen. Het vervolg was “Dan wordt het weer gezellig binnen.” Enige uitleg is misschien wel op zijn plaats…. Ik hou ervan het thuis gezellig te maken en kennelijk vind M. het thuis ook gezellig. Ik heb verschillende dozen met binnenhuisdecoratie voor de verschillende jaargetijden. (O.a Herfst, Halloween, Winter, Kerst, terug Winter, Voorjaar, Pasen, Zomer en dan terug naar Herfst.) M & ik, wij zijn cocoon mensen en we zijn nu dus aan het aftellen tot we de doos herfst terug kunnen bovenhalen. De doos herfst die bestaat uit roodbruine tinten, sierpompoenen, kastanjes, gedroogde bladeren, kaarsjes, champignons en bloemstukken gemaakt uit herfstvruchten en gedroogd mos. De doos herfst die gezellige avonden in de zetel met een dekentje meebrengt. Kaarsjes aan ’s avonds wanneer het begint te schemeren, een goed glas wijn, lekkere hapjes en dicht bij elkaar. De doos herfst brengt ook heerlijk geurende stoofpotten met pompoen en champignons mee. Dampende koppen soep na een stevige wandeling in de bossen met de honden. Lieve doos herfst, je blijft nog even in de kast. We gaan nog even genieten van de zon en het bbqen. Maar wat dat ik in mijn hartje al allerlei wilde plannen met je heb. Weet dat ik aan je denk en naar je uitkijk! Tot gauw lieve doos… tot in de herfst!

Alice is a little bit nerdy

Ik ga jullie iets vertellen, waardoor ik mijn reputatie waarschijnlijk volledig op de helling plaats. Maar ik moet het doen… voor mezelf en alle mensen zoals ik. ik doe het omdat zelf mijn eigenste mannetje vooroordelen heeft en met hem miljoenen anderen!!!! So here goes: Ik, Miss Alice, speel al sinds december WOW. Voor de leken onder jullie “world of warcraft”. Voor de absolute leken onder jullie een online multiplayer game. Voor de complete nitwits onder jullie ergens op het world wide web zijn er mensen die een virtueel figuurtje aanmaken en daarmee questes doen. Mijn naam is Alice en ik speel ’s avonds wow. Mijn alter ego is Sua, een gnomegirl en ik ben een magiër. Ik vecht tegen draken, dood monsters, maakt toverdrankjes en plunder dorpen. Het is eruit.. ik heb het gezegd en kan het niet meer terugnemen. What done is done… so help me god. Hoe ik erop kom om jullie dit te vertellen? Wel gisteren keek M. even mee over mijn schouder toen ik zat te facebooken (een nieuw werkwoord is born!) Ik liet hem een foto zien van Eve, mijn vriendin waarmee ik menig uur doorbreng op WOW. En wat zegt die lieverd van mij: “Amaai, die ziet er ook niet uit als iemand die wow speelt.” Ik in al mijn naiviteit “Hoe bedoel je?” “Wel euh… die is niet nerdy!” “Ben ik dan nerdy?” “Wel neen, maar jij bent altijd een beetje raar geweest.” Dus ’s avonds tijdens het laatste rondje in onze vaste virtuele kroeg zeg ik tegen mijn groep vrienden, wat M. tegen mij zei. En ja hoor, allemaal horen ze de vooroordelen dat wowspelers nerdy zijn. Ja hallo zeg… wij zijn heel normale mensen in het dagelijks leven! Zo is er mijn Nederlandse maatje Gijs. In het echte leven support assistent bij HP. En neen hij is geen eng mannetje met een brilletje. Hij is een grote gespierde kerel met prachtige ogen. Hij heeft een gevoel voor humor waar ik bijna van in mijn broek doe en hij is lief… god wat is die jongen lief! Dan is er zoals ik al zij my homegirl Eve. Geboren in Zweden, woonachtig in New York en nu reeds enkele maanden gevestigd in Hong Kong. Ze houdt net als ik van schoenen, handtassen, oorringen, leuke jurken en reizen. Dan is er Gavy. Een leraar engels-spaans, die met de moto lange reizen maakt door Spanje en jaren in Bilbao heeft gewoond. Om over mijn andere maatjes nog maar te zwijgen. Of course, er zijn nerdjes bij. Zo hebben we Roy, die dag en nacht online lijkt te zijn en eigenlijk geen echt leven heeft….Scary I know. Maar wij zijn dus niet nerdy. Wanneer u ’s avonds uw tv aanzet en daar 2 uur naar zit te kijken, dan ben ik aan het spelen. Wanneer u op een regenachtige dag misschien een filmpje huurt, ja dan ben ik aan het spelen. Maar wij zijn niet nerdy! Het is gewoon een andere vorm van tijdsbesteding! BTW –> Gisteren heb ik mezelf een prachtige designjurk aangeschaft. Zelf gnomes mogen modebewust zijn niet?

Alice zegt proficiat!

Ladybird en schaap zijn verloofd! Oke, ik geef toe het klinkt een beetje als een national geographic reportage, maar dat is het dus niet. Ladybird is een toffe madam wiens blog ik al bijna een jaartje volg en waar ik altijd enorm van geniet. En waar ik dus van vind dat jullie dit ook moet doen! Anyway, ze zijn dus verloofd en daarom wil ik hen van harte proficiat wensen!!!! Op haar blogje haalt ze aan dat ze een lange verlovingsperiode voor de boog hebben en dat je dit toch niet verwacht bij verloofden. Want verloofden hebben toch meestal al een datum? Ik kan haar geruststellen… M. en ik waren 4 jaar verloofd! De eerste keer dat M. me vroeg om te trouwen was op mijn twintigste verjaardag. We gingen eten met mijn ouders op het zuid en ik weet nog dat het broeiend heet was en dat het eten lang op zich liet wachtte. Het was spaans en daarna zijn we nog naar de sinksefoor geweest. Anyway, ik kreeg voor mijn verjaardag een prachtige ring van mijn favoriete goudsmid en de woorden “je weet wel waarom.” Dikke kussen en proficiat van mama en papa, champagne geklonken met de vriendinnen en daar hield het dan op voor een paar jaar. Geen datum, geen organisatie… enkel een belofte aan elkaar. De tweede keer zaten we voor de kerk en vroeg M. opeens: “Zeg, zullen we ineens een datum voor ons huwelijk vastleggen?” Ik weet nog dat het broeiend heet was en dat de kerkstenen verkoeling gaven. Ik keek hem aan, haalde mijn schouders op en zei: “Waarom ook niet.” We keken op het kalendertje in onze gsm en besloten dat 2009 niet slecht klonk. 16 mei viel perfect tussen de feestdagen in. Dus 2 jaar op voorhand lag 16 mei 2009 vast. Terug dikke kussen en proficiat van de familie, maar geen toeters en bellen. Geen organisatie, geen ring en niets op de knieen, maar wel een datum. De derde keer waren we op citytrip in keulen voor mijn drieentwintigste verjaardag. Er was al heel wat vastgelegd… de zaal, de fotograaf, de wagens… en we hadden nog een dikke 10 maanden te gaan. Ik weet nog dat het broeiend heet was en dat de terrasjes rond de Domm volzaten met oververhitte mensen die koele pintjes dronken. Ik stond me onder de Domm af te vragen of ik eerst het gallo romeins museum wou bezoeken of toch eerst een iced cafe wilde drinken bij starbucks, toen M. plots op zijn knieen ging in het midden van het plein. Uit zijn zak haalde hij een prachtige ring… again van mijn favoriete goudsmit en stelde hij de grote vraag nog eens. Onnodig te zeggen dat we de aandacht op ons gevestigd hadden. Er waren zelfs toeristen die ons kwamen feliciteren en fotos van ons namen… Dus 1 jaar op voorhand kreeg ik mijn toeters en bellen. Wederom dikke kussen, veel traantjes en een herinnering voor altijd. Om maar te zeggen een lange verlovingstijd is zeker geen slechte zaak, maar inderdaad mensen reageren soms heel raar als je zegt nog geen datum te hebben. Anderen reageerden bij ons dat we toch wel erg jong waren… maar dat doen ze nu nog als ze horen dat we getrouwd zijn. Verder kan ik enkel concluderen dat M. ervan houdt me in broeierige hitte ten huwelijk te vragen en dat mijn favoriete goudsmid veel geld aan ons verdient heeft. Ladybird, geniet van die verloofdejaren, meid!

Alice en het kleine grote plan…

Kleine plannen blijven bij ons nooit lang klein. Vorige week op een zomerse avond in de tuin met een mojito in de ene hand en een bruscetta in de andere stelde ik M. voor om tijdens de solden te gaan kijken naar een nieuwe ijskast en een nieuw vuur. Want de oude ijskast die was al stuk voor M. en ik onze intrekname in casa wonderland en hoewel verpleger M. ze met de nodige knip en plaktechnieken een paar keer terug tot leven heeft gewekt bleef ze echt wel stuk. Om over de rare fungus vanachter in de ijskast (die er btw al was voor wij kwamen, Mama!) nog maar te zwijgen. Met heet water en azijn ben ik de fungus al te lijf gegaan, maar om de een of andere mysterieuze reden komt hij steeds terug. Het kookvuur is een ander verhaal. Ik kookte al jaar en dag op een gasvuur. Gasvuren zijn het van het voor mij. (Oke correctie, deze geweldige aga vuren zijn het einde voor mij. Maar wegens niet rijk genoeg en te weinig plaats zullen ze voor altijd een culinaire droom van mij blijven.) Anyway, toen we dus ons hele hebben en houden van bij casa mamasito naar casa wonderland verhuisde (the full 50 meter!!!!) bleek dat ik vanaf nu gedoemd was op een elektrisch prehistorisch vuur te koken. Elektrisch als in… toen de elektrisiteit werd uitgevonden… M. gaf me overschot van gelijk en samen klonken we op dit schitterende plan. Ergens tussen de 2de en de 3de mojito liet ik ook nog iets vallen over het restylen van de gang, maar daar kwam van M.s kant enkel nog een vaag gemompeld op. Wij dus met een enveloppe vol geld (dank u gulle gevers op ons trouwfeest!) naar de van den borre. Voor ons de place to be voor al onze electroaankopen. (Je hebt krefelmensen en van den borremensen, ik ben een van den borre mens dank u.) Alwaar ikzelf verliefd werd op een ijskast met diepvriesje, een prachtige inductiekookplaat en een keukenrobot. Dames en heren, laat mij voornamelijk even melden dat ik reeds 3 jaar hardop droom over keukenrobotten. M. heeft de boot lang kunnen afhouden, maar nu was ik echt verkocht. “Kijk schat zoveel korting!””Denk aan alle lekkere dingen die ik hiermee kan maken.”” Denk ricotta-citroenmuffins, amerikan cheesecake, wortelsalades, smoothies!” Zo kwam het dus dat Alice naar huis keerde met niet enkel een ijskast en kookvuur, maar ook met een keukenrobot en een stofzuiger. Dit geheel ter zijde om uiteindelijk naar het belangrijke deel van mijn verhaal te komen. ’s middags na de grote shoppingspree zat ik dus in mijn tuin nogsteeds te fantaseren over de heerlijke gerechten die mijn keukenrobotje zou kunnen fabriceren, terwijl langzaam de ganse familie toestroomde. Bomma en Bompa, mama en papa en de two fab doggies genoten allemaal van de tuin en van de lekkere taart die mama vanuit het verre limburg meebracht. (Limburgse taarten rocken!!!!!! En zijn veel goedkoper dan in Antwerpen. Advocaattaart voor 12 personen voor 6 euro… beat that Antwerp bakers!) En al snel kwam het gesprek op onze nieuwe keukentoestellen. Papa is namelijk one mean meubelmaking machine en ging onze nieuwe toestellen plaatsen. Maar naast papa zat de seniro mean meubelmaking machine namelijk mijn grootvader. In vervlogen tijden een duo dat over gans de provincie keukens, badkamers etc plaatsen, ook bij de rich and famous. Om maar te stellen deze heren weten van wanten. En ook deze maal… de woorden uitbreken, verleggen, opbouwen, formica etc vlogen rond mijn oren. Er werd geschetst, getekend, gediscussierd, gedemonstreerd en over en weer gebeld. Gisteren stond ik in de houtwinkel om mijn bestelling door te geven. Wat ik bestelde? Hout voor de deuren van mijn spliksplinternieuwe keuken. En daarom ga ik vanavond weer op jacht in elektrozaken opzoek naar een nieuwe dampkamp en een inbouwoven. Of hoe je van een nieuwe ijskast, naar een volledige nieuwe keuken gaat in minder dan 3 uur! BTW. gisteren maakte we mosselen en hakte we de groenten in mijn keukenrobot. We maakte ook new york cheesecake en klopte het beslag in de keukenrobot. Reactie van M? “Verdomd handig zo een ding!” 1-0 voor Alice en haar keukenrobot!

Alice en hoe de wereld een stukje minder mooi werd

Ik ben weer een illusie armer… De wereld heeft weer een stukje van zijn glans verloren. Het ogenblik dat ik het nieuws vernam stond ik aan de grond genageld. Ik kreeg het ijskoud en voelde me lichtelijk misselijk. Het eerste wat ik dacht was “alle mannen zijn klootzakken”. Vriendin L. en haar man gaan uit elkaar. L. en ik kennen elkaar nu vandaag exact 6 jaar. In die zes jaar kocht ze samen een huis, verbouwde ze dat huis naar een echte prachtige thuis! Trouwde ze met een big smile tot achter hun oren. Probeerde ze zwanger te geraken om uiteindelijk mama en papa te worden van een prachtige jongetje. 4 maanden oud is het ventje nu. In diezelfde 6 jaar zag ik L. een klein beetje sterven toen uitkwam dat manlief verliefd was geworden op een andere vrouw. Maar L. vocht en won. Gelukkig leken ze… Dus ik negeerde M. die meermaals zei dat “eens een bedrieger, altijd een bedrieger bleef.” Ik genoot samen met haar van haar zwangerschap. Was de eerste die kleine sokjes kocht en ging trots met haar babyboy op de foto. Ik prees de echtgenoot de hemel in omdat hij dag en nacht in het moederhuis verbleef en moeder en kind zo in de watten legde. Meermaals herhaalde ik tegen M. dat ik hoopte dat hij ook zo een geweldige papa zou worden en dat het fijn was om zoveel herwonnen gezinsgeluk te zien. En toen stond ze plots voor me, in tranen en een beetje verwilderd. Manlief koos voor een ander…. En ik kon niet anders dan samen met haar een beetje sterven. Wat bezielt zo een man? Wat bezielt die andere vrouw? En ik kon niet anders dan aan M. zijn woorden denken “eens een bedrieger….” Alle mannen zijn klootzakken… Ik weet dat het niet waar is. Er zijn nog veel goede mannen op de wereld. Mannen die niet liegen en bedriegen. Mannen die hun gezinnen niet verlaten. Mannen die oprecht graag zien. Maar het doet toch even je wereld schudden en het zorgt ervoor dat je zelf alles even in vraag stelt.