Archief | juni 2010

Alice probeert een antwoord te formuleren

Met mijn antwoord moet ik goed oppassen wat ik zeg, want binnen hekserij zijn er verschillende stromingen en elke stroming heeft zo zijn eigen kenmerken en accenten. Dus wat ik zeg is op mij van toepassing en zeker niet voor alle heksen ter wereld. Maar waar ik dus in geloof is in de bipolaire kracht, die zowel mannelijk als vrouwelijk is. Deze twee polen zijn nooit gelijk, maar zijn wel altijd in balans en evenwaardig. Het ene is niet ondergeschikt aan het andere. Langst de ene kant is er onze godin die de moeder is van alle leven. Zij is moeder aarde, maar tegelijkertijd ook de maan. De Godin wordt verder gezien als een kracht die permanent aanwezig is. In hedendaagse religies wordt de rol van de godin vaak ontkent. Zij krijgt een ondergeschikte rol ten opzichte van de Goddelijke mannelijkfiguur. Terwijl echte oude religies altijd een mannelijk en een vrouwelijk godbeeld kennen. Wij kennen de Godin meestal in haar drie vormen: maagd, moeder en oude wijze vrouw. Deze Drievuldigheid loopt ook gelijk met de maan: opkomende maand, volle maan en afnemende maan. Langst de andere kant is er onze god, het mannelijk aspect binnen de natuur. Zonder de God kan de Godin geen vrucht dragen. Zonder hem blijft de aarde dor. Hij is de levenskracht, hij rent met de dieren. In tegenstelling tot de godin is hij niet altijd aanwezig. Hij wordt geboren, groeit uit tot een krachtige jonge man die de godin het hof maakt. Uiteindelijk wordt hij haar gemaal en bevrucht hij haar. Hierna neemt zijn kracht af tot hij uiteindelijk overlijd om herboren te worden en de cyclus terug te doorlopen. We geloven dus eigenlijk in deze “krachten”. In al deze aspecten en facetten van het leven en de natuur. Maar omdat zulke dingen abstract zijn om mee te werken zien we hun representatie in Goden en Godinnen. We geloven dus in de kracht achter een God en een Godin, maar niet in een “persoon”, zoals dat in sommige geloven wel het geval is. In de groep waar ik opleiding volg is het de gewoonte een naam op je godin te plakken. Eigenlijk kies je dus uit het ongelooflijk grote goden pantheon een naam waarvan de eigenschappen je in het bijzonder aanspreken. Al die griekse, romeinse, etruskische, egyptische, etc goden en godinnen zijn gewoon allemaal aspecten van die ene kracht waar wij in geloven. Om even terug te komen op mijn Godinnen en waarom ik tussen hen twijfel… Hera staat voor het huwelijk, voor huwelijkse trouw, voor geborgenheid, voor een vrouw die als een blok achter haar man staat, maar ook voor zelfstandig, voor kracht en energie. Vesta staat voor het haardvuur, voor het gezin, maar ook voor de warmte. Cerridwen daarin tegen staat voor de kracht van de vrouw, voor het mysterie, voor de hergeboorte, maar ook bevoordeeld voor het koken. Op mijn altaartje staan inderdaad godenbeeldjes, maar het is in niets zoals bij sommige andere godsdiensten. Die beeldjes staan daar voornamelijk als symbool. Zo heb ik nu dus de venus van willendorf gekregen voor mijn verjaardag van M. Zij staat voor mij symbool voor de vruchtbaarheid van de vrouw. Zij is voor mij de moederfiguur en een herinnering aan een rijk verleden van godinnenverering. Een ander beeldje dat op mijn altaar staat is een badende Artemis. Ooit gekocht op vakantie in Griekenland. Zij symboliseert voor mij een krachtige vrouw, gedreven door haar eigen wil en zelfstandig. Maar ook die heerlijke warme zomer in Griekenland. Dus neen onze beeldjes worden niet verafgood zoals bij de hindu’s. Hopelijk een beetje en duidelijk antwoord op je vraag. J

Alice and her witchy ways

Hoe het met de witchy ways gaat vroegen ze me. Wel goed eigenlijk…. De opleiding ligt nu stil voor de zomervakantie. Maar dat betekent niet dat er geen spannende dingen zullen gebeuren. J Ik heb namelijk naar mijn toewijding gevraagd en deze zal gebeuren in de loop van de zomervakantie. Even ter verduidelijking voor diegene onder jullie zonder al te veel kennis van zaken. In principe heb je binnen hekserij drie graden: – toewijding – inwijding – hogepriester (es) Dus deze zomer krijg ik mijn toewijding en dat vind ik eigenlijk best heel spannend. Geen idee wat ik me er effectief bij moet voorstellen, maar ik voel me er wel helemaal klaar voor. Op het ogenblik van de toewijding wordt je eigenlijk aan de Godin voorgesteld als een “priesteres in opleiding”. Ik heb tijdens mijn vrije dagen in België trouwens werk gemaakt van mijn altaartje. Fab doggy deelt nu zijn toscaanse kamer met mijn altaar. Van hubby lief kreeg ik op vakantie voor mijn verjaardag een erg mooi godinnenbeeldje, waar ik helemaal verliefd op ben. Dus dat staat nu te blinken op het altaar. Verder ben ik volop bezig met de zoektocht naar “mijn godin”. Zoveel interessante godinnen, maar nog niet echt duidelijk wie de mijne wordt. Of althans ik de hare. Op dit ogenblik twijfel ik tussen Vesta, Cerridwen en Hera. Om over Maria Magdalena nog maar te zwijgen… Dus ja.. het gaat wel goed. J

Alice keert terug naar de realiteit

Jammer genoeg ben ik al een weekje terug uit vakantie, maar heb ik nog geen tijd gehad om hier eventjes te komen posten. Jullie kennen het waarschijnlijk wel, eens thuisgekomen moet er gepoetst, gewassen en gestreken worden. Verder had ik nog enkele verjaardagsfeestjes op stapel staan, dus daar moest ook voor gezorgd worden! De vakantie zelf was heerlijk! Hoewel het weer wat tegenviel. De heenrit maakte we mee in ongeveer 35 graden. Waardoor fab doggy erg ziek op de bestemming aankwam en wij helemaal bezweet, oververhit en groggy…Het enige wat we wouden was zo snel mogelijk uitpakken, naar de supermarkt en verkoeling zoeken in rosé wijn. Dat was echter buiten de eigenaar gerekend die wat verkeerd had gedaan met de boekingen, waardoor er voor ons eigenlijk geen plekje was. Uiteindelijk en mede dankzij mijn mannetje die mij overdonderde met zijn Frans, belandde wij in een huisje dat veel beter was dan hetgeen wat we eigenlijk geboekt hadden. De vakantie kon dus beginnen. Na twee dagen sloeg het weer echter om en hebben we een dag effectief 24 uur op 24 uur regen gehad. Geen gewone regen, maar regen dat het er in bakken uitviel! Boodschappen van het ene huisje naar het andere brengen (400 meter wandelen) deden we met de auto omdat we anders doorweekt zouden zijn geweest. Gelukkig klaarde het daarna wat op en hebben we de rest van de week een mooie 24 graden gehad, maar wel elke avond van 16 uur gietende regen… Ondanks het slechte weer dus toch een schitterende vakantie met erg leuke en uiteenlopende uitstappen. We bezochten wijndomeinen (waar we veel te veel wijn kochten!), ganzenboerderijen, de grotten van Lascaux, mineraalgrotten, kastelen, middeleeuwse stadjes, etc. We gingen uit eten in kleine typische barretjes waar we tussen de franse werkmannen aanschoven en genoten van eenvoudige maar oh zo lekkere maaltijden. En ja op culinair vlak was het voor mij helemaal een paradijsje! Notenolie, foie gras, eendenborst en ga zo maar door… Ik kon er mij helemaal uitleven, met een wagen vol “eetbare” souvenirs tot gevolg. De terugreis verliep heel erg vlot. Geen file in Parijs. Geen file in Orléans. Geen file in Lille. Maar wel 45 minuten stil staan voor de Kennedytunnel in Antwerpen. Een vrolijk terugzien met ons huisje was het niet. We misten allebei het uitzicht op het dal. De vogels die we hoorden ’s morgens. Het heerlijke stadje waar we gingen winkelen. Tja en dan begonnen we natuurlijk weer te praten over eventueel naar het buitenland trekken. Het werd er niet veel beter op toen mijn schoonouders dan nog eens aankondigde dat ze een huis in het buitenland gekocht hadden. Dus onze vakantie zit er weer op. Na amper 1 uurtje terug op het werk was ik bijna vergeten dat we ooit geweest zijn. Nu aftellen, binnen 11 weekjes vertrekken we terug op vakantie!

Alice is a birthday girl

Hoewel ik er eigenlijk niet ben… Ik zit op dit eigenste moment waarschijnlijk van een glaasje pastis te nippen en een hapje te nemen van stokbrood met olijventapenade… wil ik toch even zeggen “Happy birthday to me!” Het was een rustig jaar… een jaar dat verder kabbelde en eigenlijk geen grote noemenswaardige gebeurtenissen plaatsvonden of wereldschokkende zaken gebeurde. Het was een jaar waarin M. en ik nog een beetje handige harry bleven speelde en onze achterkamer verbouwde en onze tuin helemaal herinrichtte. Het was het jaar waarin ik besefte dat er nog andere mannen rondlopen op de wereld dan mijn lieve M. Dat er andere mannen zijn die me compleet van mijn stuk kunnen brengen en de wereld eventjes op zijn kop kunnen zetten. Het was het jaar dat ik aan mijn heksjesopleiding begon. Het was het jaar waarin ik bakte en kookte dat het een lieve lust was. Het jaar waarin ik meer en meer leerde dat de keuken de enige plek is waar ik volledig tot rust kom. Het was het jaar waarin ik voor de allereerste keer rauwe oesters at, zelf alcohol stookte en likeur maakte. (Checking it of mijn levenslijst.) Maar echt noemenswaardige zaken? Neen… het was een jaar met tranen, warme glimlachen, over de grond rollen van het lachen, dikke knuffels, lieve vrienden en een warme thuis. En toch… hier sta ik dan. Met nog steeds dezelfde baan (maar nu wel met opslag!). Met hetzelfde stramien van leven. Zonder enige inspanning te hebben gedaan om mijn dromen na te streven. En dat ga ik dus onmiddellijk veranderen. Na mijn vakantie gaan M. en ik langst bij de kokschool. Ik wil namelijk erg graag aan mijn opleiding beginnen. And so I am still trying to find my place in the world!

Alice gaat op conge!

Ik ben jullie echt schaamteloos aan het verwaarlozen. En waarom? Geen idee… er gebeurt weinig in mijn leven? Ik kan jullie geen wereldschokkende dingen vertellen? Ik heb geen inspiratie om te schrijven? Misschien… misschien ook niet. Je ne sais pas. Met mij gaat alles goed moest u het zich afvragen. Binnen 2 daagjes vertrekken we op vakantie voor 14 dagen. Dus enerzijds tel ik erg af. Anderzijds lopen we van hot naar her. Het gras nog snel afrijden. De laatste wasjes draaien. Nog snel naar de supermarkt voor snoepjes voor onderweg. Nog snel naar de winkel voor een fleurig zomerkleedje en slippers met azuurblauwe steentjes to die for. We eten soms tegen onze zin het opgestelde weekmenu omdat de diepvries leegmoet. M. die zijn hoofd pijnigt over wat hij eigenlijk voor mijn verjaardag moet kopen. (Hij heeft nog 12 dagen!) Dus u hoort me eventjes niet… ik zit ergens in de zon met een glaasje rosé en geniet van de liefde van mijn leven en fab doggy!

Alice en reïncarnatie

Deze week las ik een prachtig stukje over reïncarnatie.
Als reïncarnatie al de juiste benaming is.
Het stukje stelde dat zielen zich met elkaar verbinden en leven na leven terug samenkomen.
De stelling hield eigenlijk in dat de meest toonaangevende personen in je leven (ouders, broers, zussen, close friends, , maar ook mensen die een negatieve invloed op je leven hebben etc) mensen zijn wiens ziel aan de onze verbonden is.
Niet altijd in dezelfde gedaante, natuurlijk… Zo zou je vader in een vorig leven je zus kunnen zijn en in een volgend leven een partner of een hele goede vriend.
Ik vind het eigenlijk wel een mooie gedachte en ik geloof het ook wel.
Er zijn mensen in mijn omgeving waar ik onmiddellijk het gevoel bij had “jou ken ik”.

 

M. is daar een goed voorbeeld van, maar bevoordeeld ook andere vrienden van me.
Het gevoel van “Ik weet wie je bent.”