Archief | januari 2012

Girly girl

Soms ben ik nogal een meisje meisje. (Heel soms maar hoor.)
Kennelijk ben ik meestal vooral een halve vent, als ik mijn echtgenoot mag geloven.

Mijn moment van echt meisje zijn speelde zich begin deze week af.

Fab doggy heeft zijn eigen kamertje bij ons thuis. Sommige mensen hebben een kinderkamer, wij hebben een hondenkamer.
Trouwe lezers herinneren zich misschien nog wel hoe ik alles in mooi olijfkleuren schilderde toen Fab doggy nog een pupje was en hoe ik toen met een olijfkleurig hondje eindigde.
Anyway, back to the point, in de hondenkamer staat zijn bench waarin hij mooi gaat slapen als wij moeten gaan werken.
Begin deze week bracht ik fab doggy dus naar zijn kamertje om twintig na zes.
Ik breng mijn hand naar de lichtknop en voel iets harigs…. Terwijl het licht aanschiet zie ik boven op de lichtknop een dikke spin zitten.

U gaat me misschien niet geloven, maar ik ben eigenlijk niet bang van spinnen. Althans niet van de gewone stofspinnen, kleine huis-tuin en keukenspinnen, etc… Ik ben wel bang van grote harige spinnen. Oke, ze was niet het kaliber tarantula, maar ze was toch wel de grote van mijn waterflesdopje.

Fab doggy keek redelijk raar terwijl ik een gilletje sloeg en achtersprong, bijna mee zijn bench in. Het moet een vreemd zicht geweest zijn voor onze hond, zijn vrouwtje gillend een ronde dansje zien doen.
Nu is de hondenkamer ook onze bibliotheek, waar naast onze gewone boeken, ook mijn 92 kookboeken hun onderdak vinden.
In paniek heb ik een het eerste het beste boek vastgegribbeld, wat goe gebakken 1 bleek te zijn en de spin er meedogenloos mee doodgemaakt.
Ook niet mijn gewoonte, want meestal rolt M gigantisch met zijn ogen als hij me met een spin op een tijdschrift ziet voorbij wandelen om haar in de tuin te zetten.
Deze keer ben ik dus de moordenaar geworden van de harige spin.

Fab doggy vond het allemaal razend interessant en wou graag met het neervallende lijkje spelen. Daar heb ik een stokje voor gestoken door ze door het toilet te spoelen.

’s avonds merkte M. onmiddelijk op dat ik telkens panisch keek naar de lichtknop voor ik het licht aandeed en dus vertelde ik het “kill de spin met een bakboek verhaal”.
Wat zegt echtgenoot lief: “Wat erg… je hebt gewoon een spin dood gedaan die probeerde voor zijn spinnengezin te zorgen.”
Alsof mijn schuldgevoel nog niet groot genoeg was…….

Advertenties

Weekmenu

Maandag ging ik voor witloof met hespenrolletjes in de oven met puree-aardappeltjes.

Dindag werd het alsnog het veulen met gebakken aardappeltjes en gestoofde worteltjes. Vorige week is het er niet van gekomen, dus krijgt het nu een tweede kans.

Woensdag kozen we voor wraps met exotische kippenreepjes, ananas, verschillende salades en een lekkere dressing.

Donderdag mocht de echtgenoot kiezen en die ging resoluut voor gevulde paprika’s. Klassiek met gehakt, maar toch ook wel een beetje arabisch met nootjes en rozijntjes.

Vrijdag mocht het lekker makkelijk zijn. Kriekjes met gehaktballetjes, goeie vlaamse kost!

Zaterdag gaan we de griekse toer op. Het is een hele tijd geleden dat ik nog eens verse stifado heb gemaakt en dat is toch wel een van mijn lievelingskostjes.

Zondag terug traditioneel belgisch met vol au vent en frietjes.

4 dingen die ik nooit zal snappen

1. Angry Birds

Ik weet dat angry birds een hype is. (Ben ik toevallig achter gekomen toen ik een pluche angry bird tegenkwam in een winkel.) Dankzij LJ leerde ik wat angry birds concreet inhield. Ze gaf me de site en ik kon het zelf eens uitproberen. En toen ging het mis… ik krijg die volgens niet gelanceerd en ik vind het ook gewoon niet fijn. Ik weet dat ik in de minderheid ben, maar ik snap de fun niet aan het spel. Langst de andere kant ben ik een slachtoffer van castleville. Een spel dat andere mensen dan weer niet snappen.

2. Mensen die sapjes, soep of Milkshake dieeten volgen.

Ik begrijp gewoon niet hoe je dat volhoud. Ik heb nu twee vriendinnen die enkel nog maar vloeibare zaken tot zich nemen. De ene volgt een sapdieet, waarbij ze alle maaltijden vervangt door groenten en fruitsapjes. Een andere vriendin volgt een milkshake dieet, ook drie keer per dag een milkshake. (Ja ze doet de extreme vorm. Ik weet dat er minder extreme vormen zijn, waarbij je nog een gewone maaltijd mag eten.) Ik ging tegen de grond mensen. Niks geen echte voeding meer in mijn maag, I would die. Vijf dagen zonder effectief “voeding” in mijn maag en ze mogen mij hier op het werk naar de spoed brengen.

3. Reclamefilmpjes die zich ontwikkelen in soaps.

Serieus, waar gaat dat over? Dash is ermee begonnen… Je weet wel met Vanessa en Nancy denk ik dat ze noemen. Ondertussen heeft Belgacom dit ingepikt en volgen we een of ander bizar koppel hun trouwplannen. Ik zap veel meer sinds ze met deze onuitstaanbare soap-reclames begonnen zijn. Ik koop zelf geen dash meer sinds dan. Reclameberichten moeten kort en krachtig zijn. Hun boodschap geven en mij aanzetten om te kopen. En wat doen deze soaps net doen… al die dingen. Als ik soaps wil zien dan kijk ik wel naar familie verdorie!

4. Waarom er in onze buurlanden overal gratis openbare toiletten zijn en in België niet één!

Voornamelijk Frankrijk en Duitsland zijn koplopers in openbare gratis toiletten. Ik kan het weten, want ik heb de kleinste blaas in de geschiedenis van de mensheid.
Vooral en altijd moet ik plassen. M wordt daar een beetje lastig van. In België is dat een probleem, want daar moeten we iets gaan drinken en zou houdt het probleem zich in stand. In onze buurlanden is dit veel minder een probleem. Overal bots ik daar op gratis openbare toiletten. België kan er wat van leren!

stokje: questions

Een van mijn favoriete blogdames gooide mij een stokje toe. (Volgens mij weet ze stiekem dat ik dol ben op stokjes! ) De regels gaan als volgt:

1. You must post these rules.
2. Each person must post 11 things about themselves on their blog.
3. Answer the questions the tagger set for you in their post, and create 11 questions for the people you tag to answer.
4. You have to choose 11 people to tag and link them on the post.
5. Go to their page and tell them you have linked him or her.
6. No tag backs.
7. No stuff in the tagging section about “you are tagged if you are reading this.” You legitimately have to tag 11 people.

De vragen van justm3:

1.Waarom ben je ooit beginnen bloggen?
Ik denk eerlijk gezegd omdat ik mij verveelde. Neen serieus, echt waar. Hoewel ik schrijf ongelooflijk graag en veel. En om een of andere reden vond ik mezelf interessant genoeg om online te gooien.

2. Lees je ooit andermans blogs omdat dat je stiekem een beter gevoel geeft over jezelf?

Ik ga gewoon ronduit eerlijk zijn. Ook omdat ik niet kan liegen, vermits justm3 die me getagged heeft met deze vragen en ik het er al persoonlijk over gehad hebben. Dus ze zou zo weten als ik loog. Ik lees niet stiekem een blog om me een beter gevoel te geven. Maar ik heb wel al een aantal keer moeten concluderen dat ik een heel gelukkig leven heb en blij ben met wie ik ben, door bij anderen te gaan lezen. Klinkt dit erg? Een beetje wel, ik geef het toe. Maar laten we het positief bekijken. Ik kan door deze mensen net heel enthousiast zijn over mezelf!

3. Hoe oprecht ben jij in je bloggen? Doe je het uit je hart en ben je volledig jezelf? Of blog je eerder om populair te zijn/reacties te krijgen/beter over te komen dan dat je denkt dat je bent/… en ben je dus vrij bewust van je lezers als je een blogje schrijft?

Euh… volgens mij ben ik altijd 100% mezelf. Dat ben ik in het echte leven trouwens ook. Klinkt het niet dan botst het niet. Ik heb ook zoiets van “bloglezers zijn zoals vrienden”. Diegene die lezen hebben me te nemen zoals ik ben. Mensen die problemen hebben met wat ik schrijf moeten mij niet lezen. Die kunnen gewoon wegklikken. Als ik blog dan denk ik amper aan mijn lezers. Ik schrijf gewoon vaak dingen die ik me wil herinneren of die ik graag van me af wil schrijven. Ik hou dan weer wel rekening met mijn lezers als het te persoonlijk wordt. Ik wil niet heel mijn priveleven op het internet gooien.

4. Wat is de mooiste moment in je leven?

Zal ik klassiek antwoorden met “mijn trouwdag?” Allebei trouwens, zowel die voor het gemeentehuis als die voor de kerk. Die van het gemeentehuis zelf nog een tikkeltje meer. Omdat het in besloten kring was, omdat we een heel klein mini-feestje gingen, omdat ik op mijn trouwdag zelf in de wildwaterbaan in center parcs zat en heel mijn opgestoken kapsel om zeep was, omdat we ’s avonds een haardvuur hadden en gourmet, omdat het zachtjes sneeuwde en omdat M toen echt mijn man was.

5. Waar ben je echt trots op?

Ik begin te denken dat het erg is dat ik hier zolang over moet nadenken. Ik ben niet echt trots op iets speciaals bij mezelf. Maar ik ben wel redelijk trots op het feit dat ik heel erg goed kan koken. Ik ben er ook wel trots op dat ik goed in mijn werk ben. En deze week was ik zo trots op mezelf dat ik voor de (ondertussen niet zo nieuwe functie meer) een ganse programmatie op mezelf klaarkreeg.

6. Wat kan je echt boos maken?

Onverschilligheid. Ik ben zelf nogal een passievol mens. Of je doet iets met volle passie en overgave of je doet het gewoon niet. Ik haat het als mensen maar wat aanmodderen en niet ergens resoluut voor gaan. Ik weet het, niet iedereen kan een energiebommetje zijn en dat hoeft ook totaal niet, maar gewoon een beetje enthousiasme kleurt de wereld zoveel mooier.

7. Wat is volgens jou de reden waarom het leven bestaat? Wat is onze bestaansrede?

Goh… wat een diepe vragen kan justm3 bedenken. Eerlijk gezegd denk ik niet dat er een bestaansreden is. We zijn gewoon een geëvolueerde vorm van leven. Ik geloof echt dat er mensen zijn die geen enkele extra waarde aan de wereld bijdragen. Maar en dat is een belangrijke maar. Wanneer je een iemand in je leven kan raken, een iemand graag kan zien en hun een gelukkig gevoel kan bezorgen, dan is dat jou bestaansreden en de enige die je echt nodig hebt!

8. Wat is de vroegste herinnering die je hebt? (iets dat je bv je nog herinnert van toen je nog maar een jaar oud was)

Ik weet dat ik als heel klein kleutertje een hobbelpaard heb gekregen voor mijn sinterklaas. Dat hobbelpaard vond ik echter niet zo leuk als de gigantische doos waarin het verpakt was. Mijn papa en ik hebben uren met de doos aan het spelen geweest. Heerlijk vond ik dat en ik heb daar nogsteeds zulke fijne herinneringen aan. Ongelooflijk.

 

9. Ben jij een papa’s kindje of een mama’s kindje?

Dat vraag je aan de persoon die haar mama als haar beste vriendin noemt en haar papa als haar grote held. Maar als je deze vraag aan mijn moeder en mijn man stelt dan gaan ze in koor antwoorden; een papa’skindje. Dus ik volg hen….

10. Moest je alles opnieuw kunnen doen, zou je dan staan waar je nu staan, en zijn wie je nu bent? En zo niet, wat ga je dan in de toekomst anders doen om er toch voor te zorgen dat je wordt wie je wil zijn?

Misschien zou ik naar de kokschool gaan en echt mijn carriere opbouwen in een grote keuken. Maar eerlijk, ik ben serieus blij met wat ik tot op heden heb bereikt. Dus het mag ook gerust zo blijven hoor!

11. Naar welke blogger kijk je op, en waarom?

Ik heb er een paar. Christa, omdat ze zo ongelooflijk goed met haar fibro omgaat. Ik hoop dat als mijn MS ooit volledig doorbreekt ik de kracht heb om er mee om te gaan zoals zij.
LJ, voor de manier waarop zij in het leven staat en vooral voor de manier dat ze voor de liefde heeft gevochten vorig jaar. Ze wordt er niet graag aan herinnert, maar er mag ook wel eens gezegd worden wat voor een fantastische vrouw ze is. Mich, omdat ik haar gewoon echt een fantastisch wijf vind!

Mijn nieuwe vragen:

1. Als je een stad zou zijn, welke was je dan en waarom?
2. Welk boek/film of liedje veranderde ooit je leven?
3. Ik ga voor jou koken. Wat moet ik klaar maken en waarom?
4. Waar zou je op dit moment het allerliefste zijn?
5. Wat stond er in het laatste smsje dat je ontving?
6. Wat is de grootste blunder die je ooit gemaakt hebt?
7. Wat is het vreemdste voedsel dat je ooit al gegeten hebt?
8. Je krijgt een ongelimiteerde visa kaart ter beschikking voor 2 uur. Waar ga je je geld spenderen?
9. Waar zie jij jezelf in 5 jaar?
10. Als je kon teruggaan in de tijd waar ging je dan heen?
11. Met wie zou je graag eens een avondje aan de toog hangen?

De bloggers die ik tag:
Dubbeltaggen mag jammer genoeg niet… want ik had deze vragen doodgraag aan een paar van mijn favoriete blogjes doorgeschoven. Moest iemand zich geroepen voelen en het toch dubbel willen doen. Neem maar gerust!
De blogjes die ik tag zijn er geen 11, maar toch wil van deze mensen graag antwoorden:
Doornroosje
Ladybird
Tita
Voetje
Fairytalegirl
Lilaea
Bea
Billy

En voor de rest zou ik zeggen, wil u het, neem maar mee!

Oud deel 2?

Op verwenweekendje in Duitsland botst ik in de lokale supermarkt op mozart kugle.
Mozart Kugle en ik, we go way back. Back to when I was a little girl.

Als klein meisje gingen mama en ik altijd naar de bibliotheek in een naburig dorp. Nadat we ons hadden verdiept in de boeken en genoten hadden van de speurtocht naar het ideale boeken trakteerde mama mij in een echte tearoom. Ik herinner me dat alles in de tearoom in van die oud Engelse stijl was. Hoge boekenkasten, van die traditionele porseleinen theekopjes en scones met clotted cream. Mama en ik gingen er een kopje thee drinken en al wat bladeren in onze gescoorde boekenoogst. Bij mijn kopje thee mocht ik van mama altijd een mozart kugle bestellen. Ik was daar toen echt dol op en deed niets liever dan de laagjes in de kugle bestuderen.
Voor diegene die de Mozart Kugle niet kennen, hij bestaat uit een laagje pistache marsepein, een laagje nougat, een laagje witte marsepein en daar rond een laag chocolade. Ik at daar hele kleine hapjes van zodat ons theeuurtje volledig gevuld was met dit snoepje.

Na een tijdje is de tearoom gesloten en gingen we ergens anders koffiekletsen, zonder mozart kugle.

Tot ik er in Duitsland dus opbotsten. M. zag het aan mijn ogen en trakteerde me op een klein pakje met zes mozart kugles. In mijn hoofd was ik al aan het uitrekenen dat ik er maar een per maand mocht eten om er zo lang mogelijk mee toe te komen. Rond kerst at ik mijn eerste kugle… en wat een teleurstelling. Het ligt misschien aan mezelf en had ik de kugle tot een mytische delicatesse verheven in mijn herinneringen? Zegt het genoeg dat ik nog steeds 5 exemplaren heb liggen en nog niet de neiging heb moeten onderdrukken om het hele pakje op te eten?

Ik heb dat tegenwoordig trouwens met meer en meer zaken. Dingen die ik beter vond als kind. De zoo bijvoorbeeld daar brachten we als kind een hele dag door. Als je mij nu een dag naar de zoo stuurt zou ik niet weten wat gedaan met die zes uur beestjes kijken. De zoo daar loop ik nu af en toe binnen en ik ben er op 1,5 uur echt wel rond.
Of orangina, als kleuter en de eerste jaren van het lager onderwijs gingen wij op zomervakantie naar het zuiden van frankrijk. Daar drink ik menthe à l’eau of orangina. Als ik nu orangina drink vind ik het bovenal veel te klef en te zoet en krijg ik er slijmen van.

Misschien moet ik voor mezelf maar eens beslissen dat ik ver weg blijf van alles wat ik als kind geweldig vond. Kennelijk valt het toch alleen maar tegen.

Oud?

Als er op vrijdagavond niets liever wil dan met een kop thee onder een dekentje kruipen met een fantastische goed boek, moet je dan beseffen dat je oud begint te worden?

Weekmenu

Maandag: Maakte ik een van de lekkerste stukjes vlees in lange tijd! Alle eer gaat naar mijn slager hoor, die de gevulde pata negra gebraad sneetjes dit weekend in zijn aanbod had. Superlekkere kruiding, sappig vlees, even aanbakken in de pan en dan 20 minuten de oven in. Erbij kwamen erwtjes en worteltjes, lekker klassiek en mini-kroketjes.

Dinsdag: Hier gingen we nog eens voor onze favoriete Duitse schotel Himmel und Erde. Lekkere zwarte pens, fijne aardappelpuree, appelmoes en gebakken ui. Soms is het leven lekker simpel.

Woensdag: Het ventje moet werken, dus kan ik vanavond nog eens gaan voor een lekker visje. Het wordt zeeduivel, lelijke beest, maar lekker! Bij de lelijke beest maak ik een lekker Provençaals sausje en koken we wat rijst.

Donderdag: In de diepvries zit nog een grote pot Marokkaanse maaltijdsoep op mij te wachten. Ideaal, want donderdag is een slepende dag op het werk. Dus lekker een dikke soep opwarmen is alles waar ik dan nog zin in heb.

Vrijdag: Het ventje moet nog steeds werken en naast vis, maak ik dan vaak pasta. Vandaag doe ik de combi, pasta met vis. Lekkere zalmfilet met tagliatelle.

Zaterdag: De echtgenoot mocht kiezen en ging resoluut voor kefta mkaouara. Een tijdje geleden dat het nog eens op onze menu stond, maar heel erg lekker dus zeker voor herhaling vatbaar.

Zondag: Op de markt kochten we onlangs veulenfilet. Kennelijk een erg malse variant van paardenfilet. De echtgenoot wou het wel eens proberen en dus ben ik hem gevolgd. Wat ik er concreet ga bijgeven laat ik een beetje afhangen van het marktaanbod zaterdagmorgen.