Archief | augustus 2012

Voor M.

Lieve M,

Tien jaar geleden rond 11 uur 25 heb ik je voor het eerst gekust. Weet jij het nog zo goed als ik? Die aarzeling van ons beiden op een overvolle Roosevelt plaats? Voor mij vielen toen alle geluiden van de stad helemaal weg. Op dat moment waren er enkel jou lippen op de mijne en heel veel vlinders in mijn buik. Laat ons eerlijk zijn, het was niet onze eerste kus. Of was je onze “oeps ik wou je een kus op de wang geven kussen al vergeten?” Ik niet, maar die ene kus nu vandaag exact 10 jaar geleden betekende wel het begin van mijn leven met jou. In sommige opzichten betekende het gewoon de start van mijn leven.

Je weet dat ik voor je viel vanaf de eerste keer dat ik je zag. Als ik mijn ogen sluit kan ik je nog tot in de details voor ogen halen en toch voelt het soms vreemd… Weet je die foto die bij je grootmoeder hangt in de woonkamer? De foto van hun huwelijksverjaardag? Ik moet daar steeds naar kijken als we er zijn. Je weet vast nog wel dat je de zomer van onze eerste kus voor zes weken naar Spanje trok. Ik was je vriendin niet… ik was “een” vriendin, maar toch stuurde je me die foto, om aan je te denken. Ik heb ze jarenlang in mijn portefeuille gehad. En als we nu bij bomma zijn dan kan ik niet nalaten om er naar te staren, want die jongen op die foto… op die jongen ben ik verliefd geworden. Tot over mijn oren, hopeloos verliefd.

Die jongen waar ik zo verliefd op werd is ondertussen verandert in een man. Een man die eigenlijk nog weinig gemeend heeft met dat kereltje uit het vijfde middelbaar. Hoewel, ze hebben wel iets gemeen. Prachtige ogen, een ongelooflijk lekker kontje en vooral mijn aan hun hand. Je bent er de afgelopen tien jaar altijd voor me geweest. In goede en slechte tijden, zelfs lang voor je dat aan mij beloofde in een kerk voor de ogen van heel wat mensen.

Weet je nog toen ik in het ziekenhuis lag en de diagnose MS viel? We waren nog niet zo lang terug uit Turkije…. We waren allebei zelf nog prachtig bruin van de zonovergoten dagen met elkaar op het strand. Een wit ziekenhuisbed had het fijne zand vervangen, maar jij stond van ’s morgens tot ’s avonds naast mijn bed. Om me te verrassen bracht je lokum mee. Om nog een beetje in vakantiesfeer te blijven. MS schrikte je niet af. Je was zelf erg praktisch. Bedacht dat als we ooit gingen samenwonen we een huis moesten zoeken dat op termijn rolstoeltoegankelijk zou zijn. Toen ik zei dat je niet hoefde te blijven keek je naar me of ik gek was geworden.

Jaren later toen we te horen kregen dat kinderen voor ons niet zo makkelijk lag en dat het heel wat gevolgen zou hebben voor ons beiden stond je weer naast mij. Toen ik door een heel verwarrende periode ging waarbij het verleden wat kwam spoken en ik het allemaal niet zo goed wist was jij die ene veilige haven waar ik mijn schipje uit de wind in veiligheid kon brengen. Je volgt me altijd in mijn dromen en geeft me alle kansen, hoe gek en kansloos ze ook zijn. Langst de andere kant ben jij diegene die dat ongeduldige, dat onrustige en vooral dat fantasierijke tempert en ervoor zorgt dat de realiteit het soms net iets vaker wint van mijn fantasiewereld. Altijd een team, nooit alleen. Die stevige hand van je was altijd in de mijne. Als ik dacht dat ik ging vallen was je er altijd net op tijd en hield je me altijd recht.

Om af te sluiten een van de quotes die altijd op ons van toepassing is geweest:

“Well thats what we do. We fight…. You tell me when I am being a an arrogant son of a bitch and I tell you when you are a pain in the ass. Which you are 99% of the time. I am not afraid to hurt your feelings. You have like a 2 second rebound rate, then you are back doing the next pain in the ass thing. It’s not gonna be easy. It’s gonna be really hard. We are going to have to work at this every day. But I want to do that because I want you. I want all of you, forever, you and me every day.”

Lieve M, je bent nog altijd alles voor mij. Alle dromen die ik ooit gekoesterd heb. Ik weet niet wat de toekomst ons gaat brengen, niemand weet dat. Maar elke dag die ik met jou kan doorbrengen is een geschenk! Ik hou van je met heel mijn hart en ziel.

Dikke zoen,

S.

Advertenties

Things I like deel 4

De bollekesfeesten/ Antwerpen proeft. Ik lust dan misschien wel geen bolletjes, maar het was wel een heerlijk avondje!

Shopper de shop! De nieuwe collectie van Catrice en Essence was in de winkels. Deeply in love!

Weken naar uitgekeken… The hunger games the movie. Jammer genoeg was hij niet zo goed als het boek. Maar dan nog… wanneer is een verfilming dat wel?

Levering van amazon: de laatste drie seizoenen van bones!

Het is officieel: -10 kilo!

 

Bollekesfeesten & Antwerpen proeft

Ik ben niet zo van festivals en grote mensenmassa’s, maar een evenement waar ik echt een heel jaar naar uitkijk en vol overgave naar aftel is Antwerpen proeft en de bijhorende bollekesfeesten. Al jarenlang een klassieker. Even was er paniek toen het woord operatie viel, maar gelukkig kon ik toch nog gaan. Vrijdagavond trokken we dus in een broeierig warme stad naar ons favoriete evenement.

Traditiegetrouw starten we met het jaarlijkse Antwerpse aperitief, waarbij de heren natuurlijk gingen voor bollekes. Bollekes ik lust dat, maar niet echt graag. (I know een ware schande voor een rasechte Antwerpse zoals ik.) Gezien de ongelooflijke hitte op het plein en mijn medische problemen ging ik voor bruiswater… Yep, bruiswater partyanimal dat ik ben. We scoorde ons een lege ton waar we onze drankjes op konden uitstallen en zorgde voor wat snack materiaal bestaande uit filet d’anvers (voor de niet gekende onder jullie dit is gepekeld en gerookt rundsvlees, meer specifiek van het muisstuk) en gerookt paardje. De heren gingen ook nog voor gegrilde witte en zwarte beulingen, maar daar bleef ik wijselijk af. Nu twee biertjes/watertjes besloten we het terrein een beetje verder te verkennen. En trokken we naar de Antwerpse streekbistro om daar een kijk te gaan nemen. Het was ongeveer ter hoogte van de streekbistro dat het noodlot toesloeg en ik alle gevoel uit heel mijn lichaam voelde trekken. M. merkte het op en placeerde mij op een paaltje. Tussen zijn “gaat het?” en “ben je zeker dat het gaat” wist ik nog net uit te brengen “op het gras liggen”. Echt alle gevoel was weg en ik voelde me alleen maar ontzettend zwak en misselijk. Het gras aan het speeltuintje was ideaal om even terug op mijn positieve te komen. Maar ik was toch wel even zo ver weg dat ik niet voelde dat er een dikke tak onder mijn hoofd lag. Gelukkig heeft het ventje de tak verwijdert. Na een tien minuten platte rust met de beentjes een beetje in de hoogte voelde ik me al een pak beter. (Waarschijnlijk een combinatie van de warmte, te weinig eten in de loop van de dag –> bijna zo goed als geen eten en dan die lauwe bruiswatertjes op mijn maag.)

Eens ik terug op allebei de benen stond besloten we af te zaken naar Antwerpen proeft om onze magen wat te vullen. Eerlijk… op dat ogenblik was eten echt het laatste waar ik aan dacht en ik voelde me bij moment ook nog erg zwak. Regelmatig even zitten hielp gelukkig om me elke keer terug in orde te krijgen.
Onze eerste halte resolteert in een krokodilsate voor M. en een bordje execellent Toscaanse charcuterie voor de rest. Een hapje van de krokodilsate leerde me dat ikzelf krokodil lekkerder klaarmaakte dan dat. Niet om te snoeven over mezelf… maar mijn krokodil is lang zo taai niet. De saus die erbij geserveerd werd, was dan weer wel heerlijk. De Toscaanse charcuterie was zoals gezegd echt om van te watertanden, overheerlijk!

 

Next stop… burgers. Althans voor de husband. 🙂 En wat voor een burger, perfect gegrild en belegd met ganzenlever en truffel. Hij heeft gesmikkelt en gesmakt en wel honderd keer gezegd hoe ongelooflijk lekker het wel niet was.  Op voorhand hadden we thuis al een restaurantplan opgesteld van waar we zeker een kijkje wouden nemen. De volgende halte werd radis noir, een restaurant dat in het Antwerpse hoog aangeschreven staat. Voor mij echter een beetje een tegenvaller. Maar dit lag waarschijnlijk aan mezelf. Ik had me verheugt op een heerlijke rundscarpaccio, maar hun carpaccio was van bresaola met truffel en was gewoon mijn ding niet. De echtgenoot at hem echter met veel smaak op.

Daarna kwam het restaurant waar ik echt gigantisch naar had uitgekeken en waar ik de halve menukaart had genoteerd op uit te proberen. Jammer genoeg door de problemen met de gal en gebrek aan eetlust door het zwak zijn heb ik daar behoorlijk in gesnoeid. Maar wij toch richting Lucy Changs, die naar mijn mening het leukste restaurant hadden. Wie wil er nu niet in tropische temperaturen onder palmbomen zitten met zijn voeten in het zand? We bestelde voor gans de groep dimsum, want daar zijn we allemaal gek op. Aan de slag met stokjes en verschillende dipsausjes en echt waar de allerlekkerste dimsums ooit.

Het begon ondertussen langzaam donker te worden en we besloten af te zakken naar de grootste sofa van het stad. Neergezet aan het museum voor schone kunsten. Heerlijk, de vrouwen gingen al lekker zitten en de heren zorgde voor een fris drankje. Met onze voeten bijna in het kunstwerk zagen we het water uit de kunstvijver opborrelen en daarna terug afdrijven. Heerlijk… de echtgenoot fijntjes opmerkte dat mijn handtas natuurlijk in het wat stond…. Oei oei oei, nu ja het was warm drogen was geen probleem. Een klein uurtje genoten we vanuit de zetel van tangodansers, een live bandje dat vrolijke liedjes speelde en de kindjes die speelde in de fonteinen.

Tegen een uur of tien hadden we toch allemaal nog een klein hongertje en besloten we terug af te zakken naar het centrale plein. Maar eerst pikte we nog het einde van een concert van Axl Peleman mee. Een beetje teleurstellend en het is jammer om het te zeggen want we hebben al zijn cds en zijn eigenlijk wel fan. We hoorden van anderen ook dat zijn live optredes meestal niet erg goed zijn. Voor ons blijft het dus bij zijn cds. Gezien we erg lekker hadden gegeten bij Lucy Changs en de dimsums echt heel lekker waren trokken we terug naar daar. Deze keer deelde M en ik echter een portie sate’tjes die ook erg smakelijk waren.  M. kocht daarna nog wat echte rode neuzen en dan was het cocktail time. Onze favoriete cocktailbar Mama Matrea had ook een uiterst populair standje, dus daar trokken we naartoe. De kaart was erg verleidelijk, maar denkend aan mijn gezondheid en de eventuele crisis die ik zou kunnen opwekken met alcohol bestelde ik voor mezelf een alcoholvrije mojito en heerlijk dat hij was. De heren lieten mij zelf even nippen van hun wel alcoholische versie, maar eerlijk ik zou niet hebben willen ruilen. Een cocktail werden er gauw twee en toen hadden we allemaal nog een paar bonnetjes over die apart niks meer waard waren, maar samen ons nog een pakje friet zou opleveren. Versgesneden frietjes gebakken in ossenvet zoals het hoort. Onder luik gesmak en goedkeurende kreetjes werden de frietjes verobert. (En ja de gezondheidsoverwegingen zorgde ervoor dat ik maar een drietal frietjes at, maar he drie frietjes is beter dan geen frietjes!)

Gezien het nu toch wel behoorlijk laat werd en Venus, onze trouwe doggiesit thuis op ons zat te wachten, nemen we de taxi naar huis om iets na twaalf de sleutel in de deur te draaien en nog gezellig even bij te keuvelen met Venus en ondertussen haar vaste vriend.

Weight Watchers week…. I dont know anymore.

Een tijdje geleden dus dat ik het erover had.
Er is ook maar zoveel wat je kan vertellen over een dieet elke week he. Maar toch even een snelle update. We zijn een week gelijkgebleven en dan…. tadada eindelijk het verlossende nieuws dat er eindelijk een volledig -10 kilo af. Me happy!

Het goede weer zorgde ervoor dat er veel gebbq’ed werd. Heerlijk vind ik dat. Maar deze keer voor mij geen gemarineerde satekes of ribbetjes. Neen, ik heb een veel lekkerdere manier van BBQ’en geonden. Voor mij staat er nu standaard op het menu: gegrilde sint jacobsvruchten (heerlijk, ik ben verslaafd aan sint jacobsvruchten), scampibrochetten (met allerlei zelfgemaakte marinade’s) en overheerlijke gegrilde tonijnsteak. De salades werden ook aangepast en ik ontdekte een overheerlijke griekse aardappelsalade met griekse yoghurt. Zelf de echtgenoot die nogal grote fan is van vette aardappelsalades smulde het bakje leeg en vroeg om hem nog eens op het menu te zetten.

Antwerpen proef het evenement waar ik een heel jaar naar uitkijk viel heel goed mee. Mede dankzij het feit dat ik eigenlijk helemaal niet lekker was. (Verslag volgt later) Dus mijn menu’tje beperkte zich tot spuitwater, 4 gestoomde dimsums, enkele hapjes van de andere hun gerechtjes, maar er waren wel twee alcoholvrije cocktails. Overheerlijke alcoholvrije mojito’s. The best I ever had.

Hoe het nu gaat verder lopen de komende weken weet ik niet zeker. Maandag ga ik onder het mes en je krijgt heel vertekende commentaren. De operateur wist me te vertellen dat ik totaal niet op mijn voeding moet letten en dat ik de dag na de operatie al gewoon eten zal mogen eten. En dat ik mijn herstel niet bevorder door toch mijn voeding aan te passen. Op het internet vind je dan weer andere verhalen. We shall see.

Stokjes!

Heb je huisdieren?

Ja hoor. Full time hebben we fab doggy 2. Ondertussen toch al iets meer dan 3 jaar. Part time hebben we fab doggy 1, die dus deels bij ons en deels bij mijn ouders is. Hem hebben we al iets langer dan 10 jaar in ons gezelschap.

Noem 3 dingen die op dit moment het dichtst bij je liggen.

Een groot glas spuitwater, mijn gsm en enkele documenten die ik dringend zou moeten verwerken. (I am at work.)

Hoe is het weer op dit moment?

Lich bewolkt en nogal fris om eerlijk te zijn. Om de hitte uit ons kantoor te drijven staan de ramen open, maar ik vind het eigenlijk net iets te fris. Kan natuurlijk ook aan een chronisch slaaptekort liggen.

Rijd je auto? Zo ja, heb je wel eens een ongeluk gehad?

Ja en neen. Ik rij auto met een voorlopig rijbewijs. Ja nog steeds en ik heb totaal geen idee wanneer ik mijn rijbewijs ga halen. En neen ongelukkigen heb ik nog niet gehad. Wel al vermeden J

Hoe laat stond je vanmorgen op?

Kwart voor zeven, met dank aan de nieuwe job van de echtgenoot. Vroeger ging onze wekker om een uur of half zes, nu zijn we opgeschoven naar een uur of half zeven, kwart voor zeven. Vanmorgen was het nog te vroeg gezien we al twee nachten op een rij maar een drietal uur slapen omdat Fab doggy 2 ons uren wakker houdt ’s nachts.

Wanneer heb je voor het laatst gedoucht?

Gisterenavond. Ik had er gewoon de energie niet meer voor vanmorgen.

Wat is de laatste film die je hebt gezien?

The hunger games. Ik keek daar zo naar uit en wat een tegenvaller was het!

Wat staat er in je laatste smsje?

Het laatste ontvangen smsje: “Hoe maak je currysaus dikker. Er zit al een hele bus room in. Dikke zoen Venus”
Het laatste verstuurde smsje: “Lol. Je kan proberen er een beetje maizena bij te doen om verder in te dikken.”

Wat is je ringtone?

Algemeen is dat Ayo technology van Milow, maar ik heb voor verschillende mensen verschillende ringtunes.

Ben je wel eens in een ander land geweest?

Ja te veel om op te noemen.

Hou je van sushi?

Op tijd en stond eet ik wel eens graag sushi. Niet alle soorten, maar er zijn er wel een aantal waar ik grote fan van ben.

Waar doe je je boodschappen?

Zowat overal J

Albert Heijn is en blijft mijn grote favoriet. Ik moet gewoon minstens een keer per maand naar Albert Heijn. Mijn wekelijkse boodschappen doe ik bij colruyt en Delhaize. Afwisselend, omdat colruyt een goede prijs kwaliteit heeft, maar delhaize heeft speciale producten die je amper ergens anders kan krijgen.

Heb je ooit medicijnen ingenomen om sneller in slaap te vallen?

Yeps, bij elke operatie die ik ooit onderging. J

Hoeveel broers/zussen heb je?

Neen.

Heb je een gewone computer of een laptop?

Een laptop en ik zou nooit meer terug willen naar een gewone pc.

Hoe oud word je op je volgende verjaardag?

28… die 30 komt echt dichtbij.

Draag je contactlenzen of een bril?

Mijn bril. Lenzen kunnen niet door mijn glassterkte, maar vooral ik wil geen lenzen. Ik vind brillen zo mooi. Echt een mode-accessoire.

Verf je je haar?

Soms. Nu al een tijdje niet meer, maar het begint terug te kriebelen. Ik hou van alles met rode tinten, dus moet dat saaie bruin terug dringend weg.

Vertel iets over je planning van vandaag.

Goh eigenlijk ziet mijn dag eruit zoals alle andere weekdagen.
Opstaan, me wassen, boterhammen maken, naar het werk rijden, inloggen, ontbijten op het werk, mail checken, mijn dagdagelijkse takenpakket dat bij mijn job hoort afwerken, met de bus naar huis gaan, met fab doggy wandelen, snel even binnenspringen bij el mamasito, mijn eten maken, voor de tv eten want de hubby is aan het werken tot vanavond laat, naar de kotmadam kijken terwijl ik eet, beetje prullen op de pc, uren lezen in mijn bedje, happy zijn dat het ventje terug thuis is, hopelijk slapen.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Vorige week, toen ik hoorde dat ik geopereerd ging worden.

Wat is de perfecte pizza?

Een deep pan pizza met bbq saus, ham, ananas en mozzarella.

Wat vind je lekkerder? Hamburgers of cheeseburgers?

Cheeseburgers. Absoluut cheeseburgers.

Heb je wel eens een nacht doorgehaald?

Neen, dat gaat ook gewoon niet met mijn MS. Als ik dat zou doen zou ik daar wekenlang de gevolgen van dragen. Zelf ons trouwfeest is om die reden beëindigt op een deftig uur.

Wat voor kleur ogen heb je?

Grijs hoor ik altijd, dus ik vermoed grijs.

Proef jij het verschil tussen Pepsi en CocaCola?

Absoluut, met mijn ogen dicht!

 Stokje gehaald bij LJen Tita.

 

Things I like deel 3

Shopper de shop shop met deze nieuwe aanwinsten!


Twee nieuwe Ben & Jerry smaakjes, waar ik kleine lepeltjes van mocht genieten.


Een kalender zonder te werken weekends voor the hubby. A normal life I call it!


Mijn klein ventje aan het genieten van de schaduw terwijl het baasje volop aan het squashen is on plein soleil.


H
eerlijke cappucino with a view


E
nglish garden, I am so in love with it!


P
rachtige waterlelies in diezelfde engelse tuin. Heb ik al gezegd dat ik verliefd heb?


H
eerlijk gezonde aperitief hapjes!


T
errasjes doen aan de kerk waar we ons ja woorden gaven.


Oude reclame op muren… Ik zie dat graag!

 

The winner takes it all….

Een tijdje geleden organiseerde kruidvat een essence wedstrijd. Voor de non-make up people op mijn blog, Essence is een heel erg leuk budgetmerk dat ik samen met Catrice eigenlijk het meeste gebruik. Ik was meteen helemaal enthousiast en stormde de volgende zaterdag naar kruidvat. De voorwaarden voor de deelname aan de wedstrijd waren essence producten aankopen. Dan zou je op het rekeningetje een code krijgen die je dan via de website kon ingeven en zo kon deelnemen. Ik kocht behoorlijk wat spulletjes, gaande van gezichtscreme, base coats, topcoats tot nagelvijltjes. (Ok, niet voor een groot bedrag, want het moet gezegd Essence is echt heel budgetvriendelijk. Maar toch….) Het was erg druk in de winkel en M. zou wel snel even gaan afrekenen. Niet veel later constateerde ik buiten de winkel dat de kassamedewerkster M. het rekeningetje niet had meegegeven. Na veel gezeur en gezaag tegen mijn lieve echtgenoot en hij die vijftig keer vroeg of hij even terug moest gaan om de kassabon te gaan ophalen, besloot ik uiteindelijk het zo te laten. Ik had enkel zaken gekocht die ik effectief nodig had… dus so be it.

De zaterdag de dag dat de wedstrijd ook eindigde moest ik toevallig terug bij kruidvat zijn, want de nieuwe Catrice collectie was en die moest natuurlijk dringend ingeslagen worden. En wanneer we inslagen dan snuisteren we natuurlijk ook even bij de andere merken en ja hoor… bij essence vond ik nog een topcoat die ik nog niet in de collectie had. Ik dus naar buiten met welgeteld 1 essence product van nog geen 1,29 euro en vooral met het rekeningetje. Het was pas toen M. me erop attent maakte dat ik misschien nu toch nog kon meedoen dat ik besloot inderdaad mijn kans te wagen. Wat buiten het rekeningetje gerekend was. Reeds in onze favoriete ontbijtplek met een lekkere cappuccino voor mijn neus werd de rekening aan een onderzoek onderworpen en nergens, maar dan ook nergens een wedstrijdnummer te bespeuren. Thuis onmiddellijk de website van kruidvat geopend en doorgeklikt op de wedstrijd, waar in grote rose letters “ingeven wedstrijdcode” stond. Mmmmm… wedstrijdcode… die had ik niet. Ik probeerde de productcade en kreeg een foutmelding. Ik probeerde een verdwaalt nummer dat bovenaan de rekening stond en kreeg een foutmelding. Ondertussen zat ik reeds heel luid mijn ongenoegen aan M. kenbaar te maken. Want wie organiseert er nu een wedstrijd waarbij je niet kan deelnemen. Frustratie alom. In mijn allerlaatste poging probeerde ik dan maar gewoon de nummer van het rekeningbonnetje in te geven en deze keer geen foutmelding, maar ook geen bevestiging. Ik gaf het dan maar op en vergat het hele gedoe.

Tot M. me eerder deze week telefoneerde op het werk. “Zeg, weet je wat er is aangekomen voor jou? Je goodie-bag.” En ik, natuurlijk het hele circus al vergeten vroeg dom welke goodiebag. Nauw, de goodie bag van essence dus met een hele lieve brief van kruidvat, dat ik de gelukkige winnaar was. M. grapte er nog bij dat ik waarschijnlijk de enige deelnemer was die had meegedaan na alle frustraties hadden anderen waarschijnlijk afgehaakt 🙂 Maar de goodie bag is dus van mij. En wat voor een goodie bag!!!! Kijken jullie zelf maar……….