Archief | september 2013

Blogpauze

Het is hier heel stil en dat gaat nog een tijdje zo blijven.
De behoefte om te bloggen is er totaal niet op het ogenblik. Heb zoveel dingen aan mijn hoofd dat bloggen er gewoon niet van komt. Jullie zien me zeker voorbijkomen op jullie eigen blogs, maar hier blijft het nog eventjes stil.

Advertenties

De werken zijn rond

2013 dat is voor ons toch wel een beetje het jaar van de werken in ons huis.
Eerst was er onze vakantie in juni die grotendeels volledig opging aan afbreken en terug opbouwen.
En nu was er een verlengd weekend in augustus waarin M. de gang te lijf ging.
En het resultaat mag er wezen, ookal komen de kleuren op de foto’s toch niet zo mooi over als in het echt.

wpid-2013-09-01-20.16.39.jpg

Ik vind eerlijk gezegd dat op deze foto de kleuren te bruin overkomen. Terwijl het allemaal taupe tinten zijn. Hele lichte taupe voor de muren en donkere taupe op de deuren en de stijlen.

wpid-2013-09-01-20.17.00.jpg

Onze deuren werden aangekleed met naamplaatjes. We hebben een tijdje moeten zoeken om zowel badkamer, toilet als slaapkamer te vinden. Maar dat deze plaatjes er moesten komen stond vast. We waren er al jaren verliefd op.

wpid-2013-09-01-20.17.16.jpg

We hebben nog nooit foto’s op canvas laten drukken, maar we zijn ontzettend tevreden van herinneringen op linnen. En ja allebei de foto’s zijn door ons genomen.

wpid-2013-09-01-20.22.42.jpg

wpid-2013-09-01-20.17.55.jpg

En het nieuwe sleutelkastje is ook een feit! Nu moeten we enkel nog opzoek naar een paar kleine stukjes om neer te zetten. Maar we willen enkel dingen die echt 100% onze zin zijn. Dus op termijn komen we die zeker wel tegen!

Gelezen in augustus 2013

17932954

Dik in orde – Anne Elzinga
4 sterren

Soms kom je boeken tegen die door jezelf geschreven lijken te zijn. Of althans speciaal voor mij geschreven lijken te zijn. Dik in orde is zo een boek. Het boek bracht zoveel gevoelens bij mij naar boven. In de eerste plaats natuurlijk heel veel herkenning. Wat enerzijds een opluchting is. Kijk er zijn nog vrouwen zoals ik! Langst de andere kant is het ook een ontzettende teleurstelling. Ik ben zoals alle anderen.
Het boek was op bepaalde momenten ook zeer confronterend. Niet iedereen leest graag over zijn slechte kanten. Maar telkens is er ook de wetenschappelijke achtergrond en leer je iets bij. Over de onzin van het BMI bijvoorbeeld en het ontstaan daarvan. Mijn ogen zijn echt opengegaan.
Het enige waar ik me soms wel behoorlijk aan durfde ergeren was het vlucht-gevoel van de auteur. In mijn ogen steekt ze de schuld nogal vaak op anderen. Op de industrie, op vrienden, op familie…. terwijl je enkel en alleen maar een plussize vrouw bent omdat jijzelf daar elke dag bewust voor kiest. Hoe pijnlijk dat ook is om te herkennen. Je kiest er zelf voor om met een maatje meer door het leven te gaan.

Een aanrader voor alle plussize vrouwen out there!

17119855

The unlikely Pilgrimage of Harold Fry  – Rachel Joyce
2,5 sterren

Ik ben bang dat ik een beetje te veel verwachtte van dit boek. Het boek is de laatste maanden zo gehyped op het internet en in de media dat ik Harold Fry overal bleef tegenkomen. In onze leesgroep waren er mensen die me op het hart bleven drukken dat ik hem zeker moest lezen, want dat ik hem geweldig zou vinden. Dus ja, ik verwachte best veel van dit boek. En ik wou er zo graag een positieve review over schrijven. Maar ik kan het echt niet. Ik hield er niet echt van, maar ik vond het ook niet vreselijk. Het ergste was dat ik er gewoon niet om gaf. En dat vind ik echt het ergste wat kan gebeuren met een boek. Ik wil dat een verhaal me vastgrijpt en beklemd. Harold kon die job gewoon niet uit. Jammer, maar helaas.
Het boek was op momenten best te pruimen en toont een delicaat beeld van de natuur van de mens. Zowel de goede als de slechte kanten. Maar er waren ook momenten dat het verhaal me gewoon zachtjes in slaap wiegde. Ik kon het niet helpen, maar het was met momenten zo ongelooflijk saai. De auteur houdt ook ontzettend van het uitvoerig beschrijven van fauna en flora. Pagina’s lang werd er vertelt over de kleuren van de bloemen en hun blaadjes. Het boek was niet grappig, niet droevig, niet sarcastisch, niet hartverwarmend… het was eigenlijk gewoon saai. En om heel eerlijk te zijn was de cliff hanger waar het hele boek lang naartoe werd gewerkt gewoon ontzettend voorspelbaar.

Enkel een aanrader voor mensen die van rustig voortkabbelende verhalen houden.