Then there was you…

Mijn allerliefste snijboon,

Een week ben je nu in ons leven. Een week waarin mijn hart meerdere keren is opgezwollen tot ongekende proporties. Een week waarin ik precies vergeten ben hoe alle weken daarvoor waren. Een week waarin ik meerdere keren tegen u vader zei: “ik ben precies vergeten hoe we het zonder hem deden.” Want dat deel lijkt uitgewist te zijn. Dat zonder jou…

Je bent er dus, ook al liet je ons ontelbare spannende uren beleven alvorens je uzelf dan eindelijk aanmelden! Zaterdag kregen we telefoon van de gynaecoloog. Ik nam niet op want ik dacht dat het je opa was met een vraag over aardbeien. De voicemail liet ons echter weten dat het de gynaecoloog was. Laat ik je vertellen lieverd, als de gynaecoloog je ooit belt op zaterdag dan weet je dat het niet is om goed nieuws te melden. Dat was het ook niet, mijn galwaarden waren zo de hoogte in geschoten dat ze niet langer wouden wachten. Jij moest en zou komen… op maandag de dag dat je net 36 weken lekker in mijn buik zat. Je vader en ik (ookal wisten we dat je ingeleid zou worden) waren even van onze melk. Zo van onze melk dat we op een terras in de zon moesten zitten en alle onze boodschappen vergaten te doen. De rest van het weekend brachten we afwisselend in het ziekenhuis door (want extra monitors om er zeker van te zijn dat jij nog leefde) en hollend door het huis om alles in orde te krijgen. Want je bed moest opgedekt worden! En je box moest een omranding krijgen! En ik moest wassen…….

Maandag waren je papa en ik nog vol goede moed. Tegen dinsdagmiddag zouden we je in onze armen houden. Dat was buiten jou gerekend lieve schat. Hoeveel medicijnen ze me ook toediende, ik kreeg niet meer dan 4 centimeter opening. (En zelf daar spraken de dokters over “een krappe 4 centimeter”.) Jij weigerde in te dalen en bleef lekker op je plek zitten. De medicijnen werden in mijn gepompt alsof het niets was. Mijn vliezen werden gebroken want dat zou zeker alles op gang brengen. Wel lieve schat, meer dan 29 uur na de start was er nog steeds niets verandert. Of wel… ik zei tegen je vader “Ik kan me niet voorstellen hoe je weeën moet opvangen zonder epidurale, want dit is echt vreselijk.” Drie uur na deze gevleugelde woorden liet de anesthesist me weten dat er iets was misgegaan met de epidurale en dat ik dus niet verdoofd was geweest. Weeen waren er dus in overvloed, maar geen centimeters bij, geen indaling…. enkel een hartritme dat raar begon te doen en twee ouders die doodmoe waren, want wakker sinds maandagmorgen zeven uur. Dat we al de hele dinsdag achter een keizersnede vroegen, laten we dat maar even vergeten. Dat we uiteindelijk onze zin kregen en er gegaan werd voor een spoedkeizersnede. Ik geef toe dat ik op dat moment zo moe was dat ik je papa in zijn groene operatiepakje even aanzag als de gyneacoloog. Dat ik sommige stukken van mijn keizersnede gewoon sliep. Dat ik me herinner dat ze een klein blauw wezentje omhoog hielden en zeiden dit is je zoon. Ik herinner me niet dat je papa samen met jou verdween. Wat ik me wel herinner is dat je papa opeens met jou in zijn armen naast me stond en heel stil zei: “Hij is echt prachtig.” (Ik geef toe dat ik op dat moment enkel dacht: dat zeg je omdat ik hier al twee dagen lig af te zien.”)

Pas op recovery kreeg ik die adrenaline boost die mama worden in je wakker maakt. Om 00u03 op woensdag 30 april kwam jij in mijn leven en veranderde je alles wat ik ooit gekend hebt. Je bent inderdaad het mooiste jongetje dat ik van mijn leven gezien heb. Je bent prachtig!
Je bent onmisbaar geworden, zowel voor je papa, als voor mij.
Je zorgde ervoor dat ik verliefder dan ooit werd op je vader. Hem als papa zien deed me echt volledig overlopen van verliefdheid.
Papa en ik hebben in het ziekenhuis geleerd dat je geen “gewoon baby’tje” bent, maar een laat prematuurtje. Zeker niet zo erg als een echt prematuurtje, maar toch moeten we met een aantal zaken extra rekening houden. Zo kan je heel moeilijk je temperatuur houden, was je zuigreflex zo goed als onbestaande toen je geboren werd en breng je ongelooflijk veel uurtjes slapend door omdat je zoveel kracht nodig hebt om te groeien. Maar voor ons ben je al een echt genie. Toen je gisterenavond een fles van 60cc melk naar binnen sloeg, waren je vader en ik door het dolle heen. Toen je heerlijk op je papa’s blote borst lag te soezen liepen we over van trots.

Je bent prachtig, lieve snijboon! Ow en die snijboon, die zal nog wel een tijdje blijven hangen. Je bent namelijk een “baker-baby’tje” zoals de vroedvrouw zei. Lekker ingebakerd slaap je als een os. Mij deed je denken aan een snijboon….sindsdien ga je door het leven als onze allerliefste snijboon. (Maar ik beloof je nu al plechtig dat ik dit nooit tegen je latere liefjes zal vertellen!)

Wat hou ik ontzettend veel van je lieverd….

Advertenties

24 thoughts on “Then there was you…

  1. Wat een prachtige liefdesverklaring! Een kind krijgen is dan ook zooooo geweldig (enfin, niet het krijgen zelf ) tja, daar zijn geen woorden voor, maar jij vond toch de mooiste woorden! Jij en je superman en de kleine snijboon, krijgen van mij een welgemeende knuffel!

  2. Jippie jippie jippie, eindelijk de langverwachte post met het verlossende nieuws! Een hele dikke proficiat! Als zelfs jij na alle complicaties en zo’n helse bevalling zegt dat je dat allemaal vergeet zodra je je kindje in je armen houdt, geloof ik het voor eens en voor altijd ;). Geniet van het kersverse geluk. Benieuwd naar de naam wel, maar die wil je misschien liever niet delen?

  3. Unk? Zeiden ze niet altijd dat een spoedks altijd onder volledige narcose was en dat de man er dan ook niet bij mocht zijn, in tegenstelling tot bij een geplande? Enfin ja, des te beter dat het voor jullie dan toch anders is gelopen, hé … 🙂
    En dat het zo lang duurde, dat was gewoon omdat jullie ukje nog zo klein is, joh. Eigenlijk was dat nog helemaal niet klaar om geboren te worden, hé. Maar gelukkig is het er nu gezond en wel. 🙂
    Ik ben ook superbenieuwd naar de naam, maar alle begrip als je die niet met ons wilt delen …
    Geniet van elkaar en neem vooral vééééél foto’s en filmpjes, want binnen twee of drie weken kan je je al niet meer voorstellen hoe hij eruitzag op dit moment!!

  4. Geniet maar ongelooflijk daar samen. Het klinkt alsof je dat enorm verdiend hebt na zo’n bevalling. En zelfs zonder die bevalling heb je dat verdiend.

  5. Oh Alice, Proficiat!!!!!
    Ik was de laatste dagen al aan het denken dat het zover kon zijn omdat de zwangerschapsupdate later was. En daarbij natuurlijk duimen dat alles goed zou verlopen zijn.
    Wat ben ik blij dat alles met je kleine mannetje, je grote man en met jou goed is afgelopen.
    Geniet van elk moment want voor je het weet zijn ze groot. Ik weet het iedereen zegt je dat waarschijnlijk, maar vanaf je mama bent vliegt de tijd voorbij. Het lijkt precies nog maar vorige week dat ik ons zoontje mee naar huis nam, maar vorige week ging hij al naar school. Dus geniet, profiteer en maak regelmatig foto’s om later nog eens terug te genieten.

  6. Hartelijk gefeliciteerd! En geloof mij, het wordt alleen maar beter zelfs! Veel succes ermee. En als mama van een prematuurtje kan ik zeggen, dat zijn super straffe kindjes. Hij zal je nog dikwijls verbazen met wat hij ineens al kan als je het niet verwacht.
    Geniet ervan!

  7. Snijboon 😀 😀 😀
    Nooit gedacht dat een bevallingsverhaal mij zou doen overlopen van een warm gevoel… Snif 🙂 🙂 Dikke, dikke proficiat met jullie drakenrijder…!

  8. Snijboon, komaan Alice, jouw baby is de mooiste die ik ooit zag, zelfs mooier dan den mijne, die achteraf pas mooi werd :-),…..krijger vind ik hier een beter woord,….dat ventje heeft al heel wat meegemaakt, gelukkig komt hij terecht in een geweldig warm nest,…….en blijf overlopen van liefde, dat helpt wanneer hij dingen begint te doen die niet mogen,……..:-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s