Archief

2013 op mijn blog

Ik zeg het elk jaar, maar ik meen het dan ook. Ik vind het jaaroverzicht dat wordpress je bezorgt zo ontzettend fijn!

En we gaan er trouwens op vooruit dit jaar. In 2012 mocht in nog 25.000 lezers verwelkomen, dit jaar zijn dat er 29.000. En hoewel ik telkens denk dat jullie mijn scampi posts wel heel erg saai moeten vinden is de populairste post toch Project donut: de stand van zaken. Een beveiligde post dan nog. Verder vonden jullie vooral receptjes erg leuk, mijn easy peasy appel rabarber cake recept (1352 views) was samen met tajine  (757 views) een van de populairste posts. En ook mijn DIY voor badbruisballen (675 views) was een hit. Ongelooflijk vind ik nog steeds dat mijn ribbetjes recept in de top vijf van populairste posts blijft staan. Tenslotte is dat recept bijna drie jaar oud. Niet dat ik jullie geen gelijk geef… het blijft een geweldig recept!

Rabarbercake was trouwens het zoekwoord om in 2013 op mijn blog terecht te komen.  Maar liefst 411 mensen vonden zo de weg naar hier! En er waren ook weer wat bizarre zoektermen te vinden in de statistieken. Zo zochten mensen op de term boomschors soep en kwamen bij mij terecht. Ik ben nogthans zeker dat ik nog nooit boomschorssoep heb gegeten. Calorieën in een boules de berlin was ook een populaire en daar kan ik kort in zijn… te veel! Veel te veel!  Nog een fijne vond ik de zoekterm: “het even is soms triestig en grappig op hetzelfde moment”. Gelijk heeft de persoon die dit intikte op google!

Ik moet trouwens ons Christa bedanken, want zij stuurde de meeste bezoekers naar mij door! Op de voet gevolgd door Carrie en Mich. Dank u dames!
Lezers kwamen trouwens weer van overal….. Meer dan 450 bezoekers uit de USA en Canada. Misschien is Obama mij ook wel aan het bespieden? Ook veel mensen uit de Uk, Duitsland en Marokko. En ook een paar russen! *Zwaait naar de internationale lezers*

Ik ben trouwens een beetje teleurgesteld in LJ. Zij is na jaren op nummer een gedaalt in de hitlist van commentator. Ze werd van de troon gestoten door Christa.
LJ krijgt een mooie zilvere medaille en brons gaat naar Ilse. Wat ik geweldig vind, want Ilse is een vriendin van mij en blogt zelf niet!

Ik ben tevreden met mijn resultaten dit jaar. Ik blijf bloggen iets ontzettend moois vinden, waar ik al geweldige mensen mee heb ontmoet! Hup naar een nieuw blogjaar.

 

Advertenties

2013

1. Wat deed je in 2013 dat je nooit eerder deed?
Zoveel dingen, je gelooft het bijna niet. Honderd-en-één onderzoeken ondergaan om te zien of we wel zwanger konden worden. Mijn baarmoeder laten opereren. Stoppen met pil. Bewust onveilig vrijen…. maar vooral zwanger worden.

2. Heb je je goede voornemens waargemaakt en ga je er dit jaar nieuwe maken?
Afvallen was er bij en dat deed ik goed. Uiteindelijk ging er bijna 20 kilo af…. Maar ik geef toe vanaf september werd er natuurlijk niet meer gedieet, wegens baby on board. Niet dat het veel effect heeft op mijn gewicht. 19 weken later ben ik maar 2 kilo bijgekomen. Dus ik kan tevreden zijn over mijn goede voornemen.
Voor dit jaar goede voornemens maken…. borstvoeding geven. Dat blijft mijn belangrijkste voornemen. En een fantastische mama worden. En de hond en de echtgenoot niet verwaarlozen.

3. Is er iemand in je omgeven bevallen?
Ja zenne, heel veel vriendinnen.

4. Is er iemand uit je omgeving overleden?
Mijn overgrootmoeder, ze zou in 2014 100 jaar geworden zijn.

5. Welke landen heb je het afgelopen jaar bezocht?
Weinig… echt ontzettend weinig…… we deden grote verbouwingswerken dus bleef onze vakantie beperkt tot Nederland en Frankrijk.

6. Wat wil je in 2014 dat je niet had in 2013?
Een gezonde zoon in mijn armen.

7. Welke data van 2013 staan in je geheugen gegrift?
9 september, de dag dat we een positieve zwangerschapstest in onze handen hielden.
10 oktober, de dag dat we onze prust voor het eerst zagen.

8. Wat was je grootste verwezenlijking van 2012?
Een serieuze loonsverhoging op mijn werk, een nieuwe functie en natuurlijk 11 jaar gelukkig samen zijn met de man van mijn dromen!

9. Waarin heb je het vaakst gefaald?
Geduld hebben… nooit mijn sterk punt geweest.

10. Ben je ziek geweest of gewond?
Ja hoor, sinds mijn gal verwijderd is ben ik aan levenslange medicatie….. niet fijn. En er was natuurlijk ook mijn operatie aan mijn baarmoeder, die toch iets zwaarder uitdraaide dan verwacht.

11. Wat is het beste dat je gekocht hebt in 2013?
Drie zwangerschapstesten om zeker te zijn dat we zwanger waren. 🙂

12. Waar ging het meeste van je geld naartoe?
Doktersonderzoeken, doktersvisites, kosten aan onze auto, een nieuwe tv met alles erop en eraan.

13. Waar was je heel heel enthousiast over?
De re-styling van onze gang. Mijn ventje heeft daar echt supergoed werk geleverd. Onze midweek in center parcs… gigantisch rustpunt in een hektische periode. En ik val in herhaling, maar ja, het feit dat ik mama wordt. 🙂

14. Welk nummer zal je altijd doen denken aan 2012?
Ik kan me geen enkel nummer herinneren dat is blijven hangen. Erger he.

15. Ben je in vergelijking met vorig jaar…
a) blijer of triester? Blijer, veel blijer!
b) dikker of dunner? Dunner… ja ja zelfs zwanger!
c) rijker of armer? Geen van beiden.

16. Wat had je graag meer gedaan?
Eigenlijk niets, ben tevreden met hoe ons jaar verlopen is.

17. Wat had je graag minder gedaan?
Gewerkt 🙂

18. Ben je verliefd geworden in 2012?
Ja, op die prachtige zoon van mij.

19. Wat was je favoriete televisieprogramma?
Once upon a time…. echt waar, ik ben zo zot van die serie, niet normaal!

21.Wat is het beste boek dat je gelezen hebt?
Ik heb dit jaar bijster weinig gelezen. Dertig boeken maar, wat gewoon triest voor mij is. Het beste wat daar bij zat was The Help en The fault in our stars.

22. Wat was je favoriete film van het jaar?
The broken circle breakdown…. ookal ben ik er dagenlang niet goed van geweest.

23. Wat heb je gedaan op je verjaardag?
We maakte er een rustig dagje van, met een gigantisch tegenvallend etentje, waarbij de kok niet kwam opdagen en we uiteindelijk thuis eindigde met afhaalchinees.

24. Wat hield je mentaal gezond?
Mijn mannetje, zoals altijd.

25. Van welke celebrity was je in 2013 het zotst?
Robert Carlyle… ik ben serieus zot van Robert.

26. Wie heb je gemist?
Figo.

Aftellen….

Het is weer zover… we zijn midden augustus gepasseerd en het begint bij mij te kriebelen. Ik heb nood aan de herfst. Weg met cocktails, terrasjes tot ’s avonds laat, strandweer…. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van de zomer. Ik hou van bloedhete dagen, waarin iedereen loopt te puffen. Ik hou van de warmte. Wat zeg ik, ik ben dol op warmte. Maar er komt voor mij een moment dat het genoeg geweest is en dat ik met heel mijn hart en ziel verlang naar de herfst.
Naar goudgele bladeren aan de bodem en donkere bladeren onder je voeten, die knisperen en ruiken naar verrotting. Naar lange boswandelingen met fab doggy die snuffelt aan kastanjes en schrikt als ze hem in de neus prikken. En na zo een lange wandeling een dampende kop soep. Pompoensoep, want pompoenen daar is het dan het seizoen voor. En ow, wat hou ik toch ontzettend van pompoenen. Als decoratie, maar ook op tafel. Net zoals ik hou van paddenstoelen, het wildseizoen dat begint, tijd maken voor lange stoofpotjes en heel veel tijd in de keuken doorbrengen. Ik kijk zelf al uit naar die eerste zondag dat het buiten pijpenstelen regent en ik een hele dag in mijn keuken kan doorbrengen, zonder me schuldig te voelen over het feit dat ik eigenlijk van de zon zou moeten genieten.
Ik loop door mijn woonkamer en kan alleen maar denken dat ik mijn zomerdecoratie beu ben. Waar ik begin mei nog dolenthousiast was over alle schakeringen roze, groen en geel die vrolijkheid in ons interieur brachten, wil ik ze nu allemaal achter slot en grendel zetten! Ik tel echt de dagen af om mijn herfst decoratie boven te halen. En hoewel het ventje lachend zei dat ik me niet moest laten tegenhouden en gewoon de decoratie moest wisselen, houden berichten van + 25 graden me toch tegen. Ik heb mezelf belooft dat ik 1 september sowieso wisselen. Dan maak ik het terug gezellig thuis met geurkaarsjes en dekentjes. Gezellig met ons tweetjes in de zetel en een filmpje. Ik kijk er zo naar uit!

Moedertjesdag

Vandaag is het in het Antwerpse moederdag. Of moederkesdag zoals we dat hier zeggen.
Ons mama werd vanmorgen al goed in de watten gelegd met een Lush-relax pakketje, maar ik besefte dat ik eigenlijk omringt ben met heel wat straffe moeders die eigenlijk ook in de bloemetjes gezet mogen worden.

Zoals deze dame. Een bewust alleenstaande mama met twee prachtige kinderen en voor mij een echt voorbeeld wat betreft opvoeding. Een straffe, lieve madame, die het niet altijd gemakkelijk heeft, maar altijd haar kindjes op de eerste plaats zet. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ze buiten mama, ook nog eens een professionele duizendpoot is en een gezellige babbelmadame. En ze liet mij zonder problemen een beetje verliefd worden op haar prachtige dochter. 🙂

Of deze madame. Mama van een tiener… dan weet je het wel he. De laatste maanden heeft ze als een leeuwin gevochten voor haar zoon en op geen enkel moment opgegeven. Je zou het nochtans niet zeggen dat ze een mama is. Ze ziet er namelijk eerder uit als een fashionista recht uit New York City. Daarboven is ze een grote steun en toeverlaat voor ondertekende.

En dan hebben we nog deze vrouw. Zij reisde verdorie de halve wereld rond om haar zoon te zien trouwen met zijn grote liefde. Want ook dat is mama zijn. Loslaten en weten dat je kind er gelukkig van wordt. Ze vertrek bijna trouwens weer naar de andere kant van de wereld om haar zoon in haar armen te sluiten. Ik hoop dat ze er met volle teugen van genieten, want niemand verdient dat meer dan zij!

Of wat dachten jullie van deze jonge moeder? Ze oefent nog maar een dik jaar de allesoverheersende functie van moeder uit, maar het was geen makkelijk jaar. Daar blogde ze trouwens open en eerlijk over. Zonder schroom, zonder schaamte en dat doet eens goed om te lezen dat het moederschap niet alleen maar roze wolken en de geur van babyshampoo is. Ondertussen is ze trouwens de stralende mama van een waggelende peuter.

En dan hebben we nog deze toekomstige mama. Haar kleine engeltje zit nog veilig in haar buik, maar dat wil niet zeggen dat ze nog geen echte mama is. Wat zij al allemaal gedaan heeft voor dat kleine wondertje daar heb ik mateloos respect voor. Ik wens haar dan ook een wolk van een baby toe en wel heel veel roze wolken en dagdromen van babyshampoo!

Dus voor al deze geweldige vrouwen, alle super mama’s die ik niet heb vernoemd n mijn eigen mama: Cheers to you ladies. Jullie verdienen het een voor een om in de bloemetjes gezet te worden vandaag!

blij in blijdorp

Zondag trokken we richting Rotterdam. Niet om te shoppen. Neen, om diertjes te kijken. Zoals trouwe lezers wel weten zijn M en ik behoorlijk dol op dierentuinen. Zelfs zo erg dat we een abonnement hebben en bijna wekelijks wel even binnenlopen om onze diertjes een bezoekje te brengen. (Zijne het nijlpaard, de zeeleeuwen, de nachtdieren en vogeltjes die geboren zijn op mijn verjaardag.) Wij zijn een beetje beestjesgek. Als je ons liet doen zou ons huis trouwens druk bevolkt zijn door alle mogelijk dieren.

Dus zondag trokken we richting Rotterdam om een bezoekje te brengen aan Blijdorp. En hemeltje, wat is dat park adembenemend mooi. Het doet me als chauviniste een beetje pijn om het te zeggen, maar daar kunnen onze Belgische parken echt nog wel wat van leren. Prachtige aangelegde kooien. Hoewel ik kooien zelfs het woord niet meer vind. De dieren hebben daar zo een grote oppervlaktes grond ter beschikking dat een kooi gewoon de lading niet dekt. Maar ook voor de gasten werd er veel aandacht besteed aan de aankleding. Alles was in thema opgezet met prachtige wandelpaden, infopunten en dergelijken. Ik geef toe, het domein is dan ook ontzettend groot. (Zo groot dat er treintjes rijden om je van punt a naar punt b te vervoeren. Wij zijn echter geen slappe janussen. We walked! En deden zo ettelijke kilometers!)

Zeeleeuwen dat is een grote liefde van mij. In de Zoo is M. mij altijd een hele tijd kwijt omdat ik uren naar hen kan kijken. Bij binnenkomst in Blijdorp liepen we recht op het zeeleeuwen verblijf en was mijn dag meteen goed. Zeeleeuwen, zeeberen en zeehonden… driemaal genieten dus en dat in een gigantisch verblijf met ijsrotsen en dergelijken. Ik was verkocht.

Het ganse oceaan gedeelte was trouwens prachtig en volgens mij het favoriete gedeelte van het park, wat voor mij heel veel wil zeggen. Want ja, ik ben verschillende keren in Sea World geweest en meestal hoort M. honderd keer. “Dit stelt gewoon niets voor.” En nu kreeg de lieve schat zowaar te horen “dit is bijna even mooi als sea world.” Ik denk dat hij er zoveel dagen later nog niet goed van is.

Het park is ook bezaait met leuke, informatieve spelletjes en info punten voor kinderen. Zo stond er een ranger die de kinder uitlag gaf over de sporen van Afrikaanse dieren. Ze konden vliegen als een adelaar en proberen een prooi te vangen. Er was een speurtocht doorheen het park en bij de  vlinderhal was er een spel om alle soorten vlinders te leren kennen. Om over de gigantische speeltuin aan het einde van het park nog maar te zwijgen. Ik kreeg zelf de kriebels om me even te laten gaan. Als (hopelijk) toekomstige ouders letten wij op die zaken.

Het was ondanks de vreselijke warmte echt een ongelooflijk, fijne dag waar we met volle teugen van genoten hebben. En we maken ondertussen al plannen om terug te gaan.

Jibber Jabber

Bloed, zweet en tranen heeft het me gekost. Maar ik heb dus eindelijk mijn eigen domeinnaam en web hosting.
ik droomde er al jaren van om een echte .Be website te hebben. Ik heb zelf eventjes getwijfeld of ik die stap niet zou zetten met Alice, tenslotte blog ik hier al vele jaren. Maar om de een of andere reden voelt wonderland prima zo bij wordpress.com.

Vorige week ben ik gestart met mijn zoektocht op het wereldwijde web. Want hemeltje, het is nog niet zo simpel om je eigen website op te starten. Van de meet af aan hebben M en ik besproken dat we niet voor effectief webdesign zouden gaan. Dat kost namelijk een arm en een been en is op dit ogenblik nog totaal niet aan de orde. (Hoewel ik moet toegeven dat ik smoorverliefd zit te kijken naar prachtig opgebouwde foodblogs.) De eerste stap was dus een goede webhost vinden die me zoveel mogelijk service voor zo weinig mogelijk geld aanbood. Een van mijn eisen was dat ik een Belgische of Nederlandse provider wou. Kwestie van geen dure noodnummers te moeten bellen als alles in het honderd liep. M. screende voor mij verschillende offertes en we waren gelukkig eensgezind over wie het zou worden.

Daarna begon het moeilijke gedeelte. Hele handleidingen over datatransport, mysql-datebase opbouwen, ftp clients en data storage en dergelijken. Een ganse vrijdagavond heb ik achter mijn pc gezeten. Soms met de moed der wanhoop. 5 uur later mits een interventie van de supersnelle helpdesk van mijn provider (ze hadden een foutje gemaakt met mijn DSN adres.) was mijn eigen domein up and running.

De grootste aanpassing is toch wel de overstap van wordpress.com (waar deze blog op draait), naar wordpress.org. Wat een verschil van dag en nacht! Ongelooflijk wat een wereld aan mogelijkheden dat zich opent via wordpress.org. Als het verdorie niet zoveel geld zou kosten, ik bracht wonderland onmiddellijk onder bij wordpress.org.

Ondertussen zijn we een aantal dagen verder en probeer ik mijn weg te vinden tussen SEO instellingen, hagh tags en vooral design. Ik vind maar niets wat ik leuk vind en alles ziet er amateuristisch uit. Maar ik geloof niet dat ik twee weken geleden had geweten wat al die woorden hierboven wouden zeggen en daar ben ik best trots op. En eerlijk gezegd vermoed ik mijn echtgenoot ook. Hij was trouwens gisteren heel verbaast toen ik een malware programma traceerde en teniet deed. (En ook een beetje teleurgesteld, want hij speelt graag de koene pc ridder die de surfende prinses in nood komt redden.)

Hij is nog niet helemaal wat hij moet zijn. En er gaat nog behoorlijk hard gewerkt worden achter de schermen… maar ik ben toch best trots op: http://wwW.kookalicious.be

Bloed kruipt…

Bloedkruipt waar het niet gaan kan zeggen ze wel eens…. Zoals de meesten onder
jullie wel weten is koken een van mijn grootste passies. Naast bloggen
natuurlijk. Want hemeltje… elke dag stel ik toch weer vast dat ik ontzettend
graag blog.

Sommige onder jullie weten dan ook dat ik bijna drie jaar lang een eigen
kookblog heb gehad. Maar tijdsgebrek zorgde ervoor dat ik deze al meer dan een
jaar serieus aan het verwaarlozen ben. Zo gaat dat nu eenmaal als je volwassen
wordt en een eigen huishouden moet runnen.

Maar ik miste het zo. En telkens zat ik jaloers te kijken naar al die andere
foodblogs die ik dagdagelijks bezocht. Het kriebelde echt te hard en ik miste
het te veel. Zelf mijn maandelijkse post met het recept van de maand kon die
onrust niet aan banden leggen.

Terug naar mijn vorige kookblog wou ik niet. Te slechte foto’s, te veel
geschiedenis… neen, ik wou graag helemaal opnieuw beginnen. En het helemaal
anders aanpakken. Niet alleen recepten, maar ook culinaire evenementen,
reviews, kookboekenreviews, tips en tricks… zolang het maar met eten te maken
heeft zullen we maar zeggen. M. en ik zijn het allemaal nog een beetje aan het
bekijken. Gaan we voor een eigen domeinnaam of niet. En hoe doen we dat dan? Ik
wil graag een eigen design, maar hoe werkt dat allemaal. We tasten het een
beetje af… maar voorlopig zijn we toch best trots om http://kookalicious.wordpress.com
te presenteren.