Archief

Jibber Jabber

Bloed, zweet en tranen heeft het me gekost. Maar ik heb dus eindelijk mijn eigen domeinnaam en web hosting.
ik droomde er al jaren van om een echte .Be website te hebben. Ik heb zelf eventjes getwijfeld of ik die stap niet zou zetten met Alice, tenslotte blog ik hier al vele jaren. Maar om de een of andere reden voelt wonderland prima zo bij wordpress.com.

Vorige week ben ik gestart met mijn zoektocht op het wereldwijde web. Want hemeltje, het is nog niet zo simpel om je eigen website op te starten. Van de meet af aan hebben M en ik besproken dat we niet voor effectief webdesign zouden gaan. Dat kost namelijk een arm en een been en is op dit ogenblik nog totaal niet aan de orde. (Hoewel ik moet toegeven dat ik smoorverliefd zit te kijken naar prachtig opgebouwde foodblogs.) De eerste stap was dus een goede webhost vinden die me zoveel mogelijk service voor zo weinig mogelijk geld aanbood. Een van mijn eisen was dat ik een Belgische of Nederlandse provider wou. Kwestie van geen dure noodnummers te moeten bellen als alles in het honderd liep. M. screende voor mij verschillende offertes en we waren gelukkig eensgezind over wie het zou worden.

Daarna begon het moeilijke gedeelte. Hele handleidingen over datatransport, mysql-datebase opbouwen, ftp clients en data storage en dergelijken. Een ganse vrijdagavond heb ik achter mijn pc gezeten. Soms met de moed der wanhoop. 5 uur later mits een interventie van de supersnelle helpdesk van mijn provider (ze hadden een foutje gemaakt met mijn DSN adres.) was mijn eigen domein up and running.

De grootste aanpassing is toch wel de overstap van wordpress.com (waar deze blog op draait), naar wordpress.org. Wat een verschil van dag en nacht! Ongelooflijk wat een wereld aan mogelijkheden dat zich opent via wordpress.org. Als het verdorie niet zoveel geld zou kosten, ik bracht wonderland onmiddellijk onder bij wordpress.org.

Ondertussen zijn we een aantal dagen verder en probeer ik mijn weg te vinden tussen SEO instellingen, hagh tags en vooral design. Ik vind maar niets wat ik leuk vind en alles ziet er amateuristisch uit. Maar ik geloof niet dat ik twee weken geleden had geweten wat al die woorden hierboven wouden zeggen en daar ben ik best trots op. En eerlijk gezegd vermoed ik mijn echtgenoot ook. Hij was trouwens gisteren heel verbaast toen ik een malware programma traceerde en teniet deed. (En ook een beetje teleurgesteld, want hij speelt graag de koene pc ridder die de surfende prinses in nood komt redden.)

Hij is nog niet helemaal wat hij moet zijn. En er gaat nog behoorlijk hard gewerkt worden achter de schermen… maar ik ben toch best trots op: http://wwW.kookalicious.be

Advertenties

Bloed kruipt…

Bloedkruipt waar het niet gaan kan zeggen ze wel eens…. Zoals de meesten onder
jullie wel weten is koken een van mijn grootste passies. Naast bloggen
natuurlijk. Want hemeltje… elke dag stel ik toch weer vast dat ik ontzettend
graag blog.

Sommige onder jullie weten dan ook dat ik bijna drie jaar lang een eigen
kookblog heb gehad. Maar tijdsgebrek zorgde ervoor dat ik deze al meer dan een
jaar serieus aan het verwaarlozen ben. Zo gaat dat nu eenmaal als je volwassen
wordt en een eigen huishouden moet runnen.

Maar ik miste het zo. En telkens zat ik jaloers te kijken naar al die andere
foodblogs die ik dagdagelijks bezocht. Het kriebelde echt te hard en ik miste
het te veel. Zelf mijn maandelijkse post met het recept van de maand kon die
onrust niet aan banden leggen.

Terug naar mijn vorige kookblog wou ik niet. Te slechte foto’s, te veel
geschiedenis… neen, ik wou graag helemaal opnieuw beginnen. En het helemaal
anders aanpakken. Niet alleen recepten, maar ook culinaire evenementen,
reviews, kookboekenreviews, tips en tricks… zolang het maar met eten te maken
heeft zullen we maar zeggen. M. en ik zijn het allemaal nog een beetje aan het
bekijken. Gaan we voor een eigen domeinnaam of niet. En hoe doen we dat dan? Ik
wil graag een eigen design, maar hoe werkt dat allemaal. We tasten het een
beetje af… maar voorlopig zijn we toch best trots om http://kookalicious.wordpress.com
te presenteren.

Recept van de maand maart: appel – rabarber cake

Ik mag dan nog goed en graag koken… bakken dat is niet aan mij besteed. Het ventje daarin tegen dat is een geboren bakker.
En toch is dit receptje 100% van mij en regent het complimentjes als ik deze maak.
Om maar te zeggen dat de grootste nitwit deze cake perfect kan maken.
De rabarber komt trouwens weer helemaal in het seizoen dus hij is ook nog eens erg goedkoop om klaar te maken!
Ik maakte hem al diverse keren voor mijn collega’s en geen enkele keer heeft hij langer dan 2 uur overleeft.

p1030876

INGREDIËNTEN

260 gram boter
300 gram suiker
6 eieren
1 koffielepel vanille extract
halve citroen
300 gram zelfrijzende bloem
350 gram blokjes  geschilde appel (ik gebruikte jonagold)
250 gram blokjes geschilde rabarber

Verwarm de oven voor op 175 graden. Neem nu een cakevorm en vet deze in met een beetje boter, bebloem daarna de zijkanten goed zodat de cake niet gaat kleven.

Voeg nu de boter en de suiker samen en klop deze tot je een mooie romige massa krijgt. Scheidt de eigelen van het eiwit en klop het eiwit tot je mooie stevige pieken krijgt. Voeg nu de eigelen, het vanille extract en een klein beetje citroensap toe aan het botermengsel en meng goed door elkaar. Zeef de bloem door een fijne zeef en schep voorzichtig onder het botermengsel. Schep ook het stijfgeklopte eiwit onder het botermengsel. Bedek de appelstukjes en rabarber met een klein beetje bloem en schudt goed af, zodat ze enkel een klein laagje bloem hebben. Schep nu voorzichtig onder het deeg. Schenk het deeg uit in je cakevorm en plaats gedurende ongeveer 45 tot 50 minuten in de oven. Controleer met een breinaald of satestokje of je cake gaar is.

Seizoensgebonden deel 2

Ik kreeg behoorlijk veel reacties op mijn postje over het seizoensgebonden eten en het groentepakket dat we op de markt kopen. Dus ik wou jullie zeker het vervolg op dit groentepakket niet onthouden. Gezien de markt niet in onze eigen woonplaats plaats heeft gaan M en ik op zaterdagmorgen hier speciaal voor naar een naburig dorp. Ik geef eerlijk toe dat het soms serieus mijn voeten uithangt, want er kruipt natuurlijk wel wat tijd in. Reken toch makkelijk dat we pas tegen half twaalf terug thuis zijn. Dus daguitstappen of een tripje naar de stad schiet er dan al eens bij in, gezien wij graag overal “op tijd” zijn. Ik mag er niet aan denken om zaterdagmiddag op de Meir te moeten rondlopen.  Komt daarbij dat ik al enkele maanden heel veel hoorde over biologische groentepakketten die over heel Vlaanderen werden aangeboden. Ik was daar al een tijdje enthousiast over, maar M. hield het een beetje tegen. Wat is er nu not to like about biologische groenten en heel vaak zelf vergeten groenten, die ik zelf niet altijd meer op de markt kan krijgen? Maar na lang zeuren haalde ik mijn slag thuis en mocht ik mij gaan inschrijven.

Het systeem werkt eigenlijk heel simpel. Je zoekt een distributiepunt bij jou in de buurt. (En laat ik nu het geluk hebben dat ik zo een punt twee straten van ons thuis heb liggen.) En daar geef je wekelijks je bestelling door. Je kan kiezen uit vijf verschillende pakketten: Het kleine groentepakket – 8,50 euro – 5 à 6 soorten groenten Het grote groentepakket – 14 euro – 7 soorten groenten Het gemengde pakket – 11,50 euro – 5 soorten groenten en 2 soorten fruit Het eenpersoonspakket – 8,50 euro – 5 soorten groenten en 2 soorten fruit in kleinere hoeveelheden Het fruitpakket – 8,50 euro – 5 soorten fruit

Het fruitpakket heb ik links laten liggen, want ik ben een moeilijke op fruit. Of ik ben zot van een soort fruit of ik moet ze totaal niet hebben. Dus dat koop ik gewoon liever zelf. (Kijk, toch nog naar de markt!)

Voor onze eerste keer bestelde we het grote groentepakket. En kregen een heel ruim pakket met de volgende zaken: Prei Knolselder Wortelpeterselie Veldsla Venkel Broccoli Koolrabi

Een van de grootste voordelen aan deze pakketten vind ik toch wel dat je op voorhand weet wat je krijgt. Ongeveer 4 dagen op voorhand verschijnt de inhoud van je pakket online. Wel onder voorbehoud, want moest er iets mis gaan met de oogst of met de boeren dan kan het pakket toch nog anders uitdraaien. Maar je bent dus iets beter voorbereid.

Wij puzzelde met het eerste pakket het volgende in elkaar:
Prei:
Twee stronkjes verdwenen in de broccolisoep. De andere stronkjes speelde de hoofdrol in een pastaschotel met kip en prei.
Knolselder:
De helft van de knolselder mocht in de witte bonensoep van Jeroen Meus. De andere helft werd verwerkt in een lekkere knolselderstoemp.
Wortelpeterselie:
Risotto met gestoofde wortelpeterselie en chips van wortelpeterselie.
Veldsla:
Puree van veldsla en look. Vorig jaar voor het eerst gemaakt en superlekker. Dus we waren heel erg blij met onze veldsla!
Venkel:
Een Grieks stoofpotje met venkel, rode paprika, rundsreepjes en feta.
Broccoli:
Broccolisoep
Koolrabi:
Die verdween mee in de risotto met de wortelpeterselie.

Heerlijk vind ik zo een pakket en doordat de groenten niet zo standaard zijn als op de markt wordt ik een beetje extra uitgedaagd om toch creatief uit de hoek te komen. Ik denk dat we toch om de andere week van deze pakketten gebruik gaan maken. De ene week naar de markt, de andere week ons bio pakket. De gulden middenweg.

De pakketten worden trouwens geleverd in handige tassen of vouwbakken waar je geen waarborg voor hoeft te betalen en die je de volgende keer gewoon terug binnenbrengt. In je pakket vind je ook altijd een nieuwsbrief terug. In de brief staan de leveranciers van je groenten of fruit zodat je perfect weet waar alles vandaan komt. Er staat ook altijd een artikeltje in over een “groen” onderwerp. En last but not least vind je er ook altijd een receptje op terug met een van de ingrediënten van het pakket!

Voor mensen die interesse zouden hebben je vind alle info terug op www.julienne.be

Thuis afgehaald… dat smaakt

Jullie weten allemaal dat ik graag in potten en pannen roer. En het gebeurt heel vaak dat ik net iets te veel klaarmaak. Meestal gaat zo een portie wel in de diepvries en eten we die op een later moment wel op. Vroeger was het nog makkelijker want M. had dan regelmatig de laten en zo had hij altijd een vers klaargemaakte maaltijd die hij enkel en alleen maar even moest opwarmen. Veel gezonder dan van die broldingen uit de diepvries.

Nu soms is de vriezer ontzettend vol. En soms gebeurt het ook dat ik gewoon te veel maak voor de vriezer. Zeker zaken zoals chili con carne of tajine maak ik in hoeveelheden voor een klein leger. Dan wordt er al eens uitgedeeld aan de familie, maar die hebben ook niet altijd zin om die zaken direct op te eten. Dus kwam voor mij thuisafgehaald als een geschenk uit de hemel/

Het concept van thuis afgehaald is eigenlijk heel erg simpel en de naam zegt het al. Het is take away food dat je bij iemand thuis gaat afhalen. Je hebt natuurlijk twee rolspelers in dit spel. Enerzijds de afhaler. Diegene die dus graag snel wil eten, maar toch gezond en lekker zijn buikje wil vullen. En je hebt de koks, diegene die net als ik soms denken dat ze een gezin van zes personen moeten voeden terwijl ze maar met twee zijn. En dan begint de interactie. De koks zetten hun maaltijden online op de site en de afhalers kunnen zich inschrijven. De maaltijden zijn altijd democratisch geprijsd en je vind alle info die je nodig hebt bij het gerecht. Ikzelf probeer er ook bij te vermelden wat er allemaal in het gerecht zit. Gezien ik zelf thuis met een allergische man zit, weet ik zelf hoe vervelend het is als je niet kan inschatten wat er aangeboden wordt.

Natuurlijk kunnen koks ook weleens afhalers worden en afhalers koks. Niets houdt je tegen om er volledig op los te experimenteren. Om jullie een idee te geven wat er zoal op de site staat ben ik eens gaan rondsnuffelen om te kijken wat ik vanavond allemaal in mijn buurt zou kunnen eten:

          Vol au vent met puree voor de prijs van 2,50 euro per portie.

          Ribbetjes voor 6,50 euro per portie.

          Thaise kippensoep voor 2,50 euro per portie.

          Gehaktballetjes in tomatensaus met puree voor 4,50 euro per portie.

          Pastasaus met groentjes en gehakt voor 2,50 euro per portie.

          En als dessertje kan ik een smoothie afhalen voor 1,95 euro.

Het ventje stond er eerst wat weigerachtig tegenover want die heeft niet graag vreemde mensen bij hem thuis over de vloer. Ik, de sociale, van ons tweetjes vond het dan weer super om te doen. En gezien ik de kok ben, won natuurlijk mijn mening.

Lekker eten afleveren is wel een vereiste, want natuurlijk krijgen de afhalers de mogelijkheid om hun commentaren te posten op je pagina.

Voor de geïnteresseerden slechts een internetadres http://thuisafgehaald.be