Tagarchief | scampi 34 weken

Scampi 34 weken

Ik word blijer en blijer met elke week die verstrijkt. 35 weken en 1 dag wanneer ik dit type. Als je besluit te komen voor de inleiding is dat prima voor papa en mij. Langst de andere kant ga ik je er gewoon eerlijk bij zeggen dat ik precies erg bang ben van natuurlijke weeën. Ik ben nu zo ingesteld op die inleiding dat ik bang ben om in paniek te schieten als je toch op natuurlijke wijze zou komen.

  • Laten we maar beginnen met te zeggen dat week 34 niet de leukste week was, want we hebben er weer een kwaaltje bij. Namelijk nierstuwing. Wat er eigenlijk op neerkomt dat jij, meneertje, of mijn baarmoeder mijn nierleider blokkeert en dat geeft dezelfde pijn als nierstenen. Ik kan je zeggen….. vreselijk veel pijn. Er was een nacht dat ik op handen en voeten over de grond kroop omdat ik gewoon niet meer wist wat ik moest doen van de pijn. Meestal wordt je gehospitaliseerd voor nierstuwing, maar niet jij en ik. Neen, wij krijgen pijnstillers omdat we zo dicht bij de bevalling zijn. We bijten door, wij twee!
  • En hoewel ik ben blijven vechten tegen mijn dokters om niet in zwangerschapsverlof te gaan ben ik hen nu zo ontzettend dankbaar. Want met de pijn van de nierstuwing en de daardoor slapeloze nachten zou ik werken echt niet meer volwaardig aankunnen.
  • Je tante Carrie heeft ons trouwens een bezoekje gebracht en ook al beweert ze bij hoog en bij laag dat de buik nog supergoed meevalt, toch begin ik me meer en meer een gestrande walvis te voelen. Elke stap die ik zet kost me meer en meer energie. Draaien in bed gaat met veel gezucht en gepuf. En uit de zetel komen is altijd een beetje een overwinning op de zwaartekracht.
  • Ik heb in mijn vrije week trouwens behoorlijk wat kleine klusjes in orde kunnen brengen. Met als hoogtepunt jou kleren wassen. Opeens hing mijn tuin vol inniminnie poppenkleedjes. Allemaal van jou en dat voelde zo ontzettend onwezenlijk!
  • En wat is er aan de hand met eten? Ik eet als een musje volgens de mensen rondom mee. (En ja dat is een mirakel als je mij kent.) Het enige wat ik met plezier eet is fruit (met de kilo als het even kan!), aardbeien met vanille-ijs en yoghurt. Drinken dat doen we dan weer met de liter. Vooral appelsap. Je papa sleurt 5 liters kartons naar huis alsof het niets is. Maar ook water, cola, verse ice tea en citroenwater gaan er hier met de kannen door. Zolang ik kan drinken ben ik one happy momma. 🙂
  • Je papa en ik amuseren ons trouwens rot met naar mijn buik te kijken, waar jij rare golfjes op tovert of echt al eens een voetje begint af te tekenen.
  • We hebben trouwens nog een erg mooie 3D echo van jou gekregen. Je keek ons recht aan en zat, typische voor jou, gulzig te drinken. Gek hoe we al gelaatskenmerken uit die echo kunnen halen. Die neus… tja die heb je van mij. Sorry lieverd.
Advertenties