Tagarchief | verbouwen

De werken zijn rond

2013 dat is voor ons toch wel een beetje het jaar van de werken in ons huis.
Eerst was er onze vakantie in juni die grotendeels volledig opging aan afbreken en terug opbouwen.
En nu was er een verlengd weekend in augustus waarin M. de gang te lijf ging.
En het resultaat mag er wezen, ookal komen de kleuren op de foto’s toch niet zo mooi over als in het echt.

wpid-2013-09-01-20.16.39.jpg

Ik vind eerlijk gezegd dat op deze foto de kleuren te bruin overkomen. Terwijl het allemaal taupe tinten zijn. Hele lichte taupe voor de muren en donkere taupe op de deuren en de stijlen.

wpid-2013-09-01-20.17.00.jpg

Onze deuren werden aangekleed met naamplaatjes. We hebben een tijdje moeten zoeken om zowel badkamer, toilet als slaapkamer te vinden. Maar dat deze plaatjes er moesten komen stond vast. We waren er al jaren verliefd op.

wpid-2013-09-01-20.17.16.jpg

We hebben nog nooit foto’s op canvas laten drukken, maar we zijn ontzettend tevreden van herinneringen op linnen. En ja allebei de foto’s zijn door ons genomen.

wpid-2013-09-01-20.22.42.jpg

wpid-2013-09-01-20.17.55.jpg

En het nieuwe sleutelkastje is ook een feit! Nu moeten we enkel nog opzoek naar een paar kleine stukjes om neer te zetten. Maar we willen enkel dingen die echt 100% onze zin zijn. Dus op termijn komen we die zeker wel tegen!

Advertenties

Zwaai maar met het handje….. dag vakantieplannen.

En toen gingen we opeens niet op reis…… Nu ja, opeens…. Ondertussen is de kogel al bijna drie weken door de kerk. Tegen dat jullie dit postje lezen is alles allang in kannen en kruiken. De hotels zijn allemaal geannuleerd en we mogen van geluk spreken dat er zoveel fijne mensen in de wereld zijn. Die paar hotels die niet via booking.com werden gereserveerd reageerde heel sympathiek op onze annulatie en betaalde zelfs ons voorschot terug.

Het deed wel een beetje pijn onze lang gedroomde reis te annuleren. Zeker omdat M. eerst een beetje tegenstribbelde. Maar uiteindelijk weten we allebei waarom we het doen en die annulatie is het ons echt wel waard.

We zijn ondertussen volop bezig met plannen tekenen voor onze badkamer. Dat was namelijk de enige kamer in ons appartement die nog niet gerenoveerd was. Een nieuwe badkamer dus en we weten zo verdomd goed wat we niet willen, maar iets minder goed wat we wel willen. Opeens zijn brico, gamma, hubo en woodtex de winkels waar we geld gaan uitgeven en zijn waterdichte planken veel boeiender dan dat nieuwe paar pumps.

We hebben ook al een lijstje met schilders aangelegd, want de woonkamer en de gang moeten geschilderd worden. En hoewel we de andere kamers in ons huis zelf een laagje hebben gegeven willen we voor de woonkamer toch echt een professionele schilder. Je brengt zoveel uren door in die ruimte en elke fout zie je, zowel op muren als op je plafond. Dat lijstje met schilders mag binnenkort van ons een telefoontje verwachten.

En dan is er nog de kelder. Toen we hier als naïeve huurders introkken stond er in onze piepkleine kelder een grote, massief eikenkast waar je niet op of rond kon. Dat hele ding nam onze kelder in, maar wij hadden zoiets van “tja, laat ze maar staan he.” Bij het tekenen van de akte die ons eigenaars maakte vroeg ik aan onze ex-verhuurder wanneer hij zijn kast kwam halen. Hij keek met grote ogen naar mij en vroeg welke kast. Kennelijk stond de massief houten kast al jaren in de kelder en weet niemand waar ze vandaan komt. Niemand begrijpt zelf hoe ze er ooit is in geraakt. Eruit geraken wordt dus een even groot probleem, waar mijn ventje zich als een echte oerman over gaat ontfermen. Hij gaat met een klophamer de kast in piepkleine stukjes verpulveren en ervoor zorgen dat onze voorraadkasten die nu in de kinderkamer staan samen met de diepvries een onderkomen in de kelder kunnen vinden.

Onze boekenkast dat blijft een dilemma… want waar moet die in hemelsnaam naar toe? Dus dat is nog een beetje een twijfelgeval. En de droogkast waar ook geen plaats voor is die is beloofd aan de bomma. Ik ga ze nog thans missen mijn droogkast. Ik zie die graag, niet normaal. Maar er is simpelweg geen plaats voor, dus moet ze gaan….. *snif snif*

Nog een klusje dat we tijdens onze vakantie willen klaren… het herschilderen van ons tuinhuis. Dat moet om de drie jaar om verrotting te voorkomen en laten we nu in april net de drie jaar behalen. Tuinhuisjes schilderen dat is een klusje voor mij. Terwijl de hubby beneden de kast te lijf gaat.

En dan zwijgen we nog over alle binnendeuren die een lakje verf dienen te krijgen. Ook een klusje voor mij. Het verleden heeft uitgewezen dat ik een talent heb voor het schilderen van binnendeuren. Ongelooflijk maar waar.

Je ziet het kosten te veel en tijd te weinig. I ll keep you posted!